God is goed…
Spreuken 16 vers 9: “Het hart van een mens overdenkt zijn weg, maar de HEERE bestuurt zijn voetstappen.”
Gastpredikant Zegert de Graaf reikte mij deze Bijbeltekst aan. Wist hij veel, hij kent mij niet eens en toch bedacht hij dat hij dit moest zeggen. Hij noemde deze tekst zomaar even tussendoor en ik wist meteen: die is voor mij! Ik heb het even opgezocht: dominee de Graaf hoopt volgende week 82 jaar te worden en hij preekt nog steeds de sterren van de hemel! Als hij ‘amen’ zegt, lijkt het of hij door de vloer zakt: dan is hij ineens verdwenen!
Het kwartje viel pas aan de ontbijttafel, op de dag van de begrafenis. We kwamen er samen al pratend achter: Ma zou per 1 april een gradatie intensievere zorg krijgen omdat ze lichamelijk en verstandelijk achteruitging. God dacht blijkbaar: nu is het genoeg geweest, Ik ga haar halen. Meer zorg had voor haar betekend: nog meer uit handen geven en dat kon mijn schoonmoeder zo slecht! En bovendien: haar kwalen begonnen in erger lijden te ontaarden. God haalde haar op, ondanks haar fouten, laat ik dat nare woord maar eens noemen: ondanks haar zonden. Geloof je dat niet? In Jesaja 1 vers 18b staat het: “Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw; al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol.”
We zitten in de lijdenstijd, ik zou het, nota bene door een begrafenis, bijna vergeten … Ik zei het al: mijn schoonmoeder was zondig. Ik ook, jij net zo goed. Maar het kan gekker: ik las over een misdadiger die naast Jezus hing tegen wie Hij sprak: “Voorwaar, zeg Ik u, heden zult u met Mij in het paradijs zijn.” Lees maar na: Lucas 23 vers 43!
Het belangrijkste deel van het evangelie: het lijden en sterven van Jezus, voor óns. Hij dacht aan óns toen Hij aan het kruis hing: “Vader, vergeef het hun want zij weten niet wat zij doen.” En natuurlijk direct na Zijn lijden en sterven: Pasen, de opstanding! Johannes 12 vers 24: ”Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht.” Dat geldt ook voor Ma!
“Het hart van een mens overdenkt zijn weg,”
Ik heb vaak bij mezelf gedacht: wat als Ma overlijdt. Wat moeten we allemaal regelen, wat komt er op ons af? Ik zag ertegenop!
“…maar de HEERE bestuurt zijn voetstappen.”
Nu is het allemaal al achter de rug, het is zomaar gebeurd, we zijn erdoorheen gedragen, zonder een moment van: wat nu? Binnen een week!
De Bijbeltekst hierboven is zó waar, zó onvoorstelbaar waar. God bemoeit Zich met zaken waar wij aan voorbij gaan! Zoveel radertjes die schijnbaar toevallig in elkaar grijpen!
Ik denk ineens aan een oude oom van me: ome Wim, niet eens een echte oom, maar dat is een lang verhaal waar dezelfde tekst boven zou passen. Ome Wim was een eenvoudige man met een eenvoudig en oprecht geloof. Hij had altijd een stopwoord, hij zei om de haverklap: “God is goed.” Hij had daarbij zo’n vredige uitstraling dat je er jaloers van werd. Hij heeft best veel meegemaakt en toen hij in de tachtig was en in een verpleeghuis verbleef, stierf zijn vrouw in een ziekenhuis. Toen hij het droeve nieuws vernam zei hij: “Nu hoop ik dat de Heer mij ook maar gauw komt halen.” Een week later stierf hij.
Zijn stopwoord stond op zijn rouwkaart en ook op zijn grafsteen:
God is goed.