Door het geloof…
Hebreeën 11 vers 8: “Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd, gehoorzaam geweest om weg te gaan naar de plaats die hij tot een erfdeel ontvangen zou. En hij is weggegaan zonder te weten waar hij komen zou.”
Ik heb het op een kaartje nagemeten: de reis die Abraham van Ur naar Kanaän maakte was ongeveer 1600 km. Voor ons met de auto een pittige vakantiereis. Abraham ging te voet met tenten, slaven weet ik hoeveel stuks vee, kortom: met heel zijn hebben en houden! Ze moesten onderweg allemaal eten en drinken, inclusief al het vee, ze wisten niet eens waar ze naartoe gingen en Abraham was al 75 jaar! Ik vind het nogal wat. Wij voeren het vakantieadres in op de TomTom en kunnen, mits er geen files zijn, al aardig inschatten hoe laat we op de vakantiebestemming zijn.
Wij blijven dit jaar wel binnen de landsgrenzen, we willen niet het risico lopen ergens vast te lopen door corona. We gaan op vakantie ter ontspanning, niet om stress op te lopen. We weten nog niet precies waar we met ons campertje terecht komen. Het wordt ‘het noorden van het land’: een vaag begrip met verrassingen. We weten wèl dat we, bij leven en welzijn, over een week of drie weer thuiskomen.
Abraham wist dat hij nooit meer terugkwam. Bijzonder, zo’n sterk geloof, Paulus noemt het niet voor niets. Maar toch… ik kwam de volgende tekst tegen: Jesaja 48 vers 17: “Zo zegt de HEERE, uw Verlosser, de Heilige van Israël: Ik ben de HEERE, uw God, Die u leert wat nuttig is, Die u leidt op de weg die u gaan moet.” Als ik terugkijk naar belangrijke wissels in mijn leven, dan heb ik eigenlijk weinig zelf beslist. Bij verschillende veranderingen van werk ben ik er eigenlijk zo maar ingerold. Toen we gelijkvloers wilden gaan wonen, zowat aan het eind van de recessie, duurde het twee jaar voordat we ons huis kwijt waren. Toen het verkocht was stond er één appartement te koop: we hadden niets te kiezen! Allemaal toeval? Nee, dat kan ik niet geloven, God besliste voor ons! Wij passen allemaal in een wereldwijd plan dat God voor ogen heeft. In Genesis 12 vers 3 spreekt God tot Abraham: “… en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.” Dit verwijst al naar de komst van Jezus: Abraham maakte deel uit van Gods grote allesomvattende plan. Zo heeft God ook met ons een speciale bedoeling, wij allen zijn een piepklein radertje in Zijn grote uurwerk! Een Bijbeltekst die steeds terugkomt in mijn leven staat in Spreuken 16 vers 9: “Het hart van een mens overdenkt zijn weg, maar de HEERE bestuurt zijn voetstappen.” Je zou het voor je eigen gemoedsrust kunnen vertalen als; ‘De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.’ Wij denken dat we heel wat beslissen en hebben daar kopzorgen over, maar het is God Die ons leidt! Soms, als alles tegenzit, vragen we ons weleens vertwijfeld af waar ons leven toch toe leidt en wat voor zin het heeft. Soms zijn we zelfs bang voor de toekomst. Vergeet dan niet dat God over onze horizon heen kijkt en de touwtjes in handen heeft, Hij weet waar het op uitdraait!
Wij gaan zowat op vakantie. Waarheen? God weet het en dat einddoel wordt in Psalm 23 vers 2 genoemd: “Hij doet mij neerliggen in grazige weiden, Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren.” Duidelijk toch? Nee, dat slaat niet op onze vakantie.
Maar och, had ik altijd maar, net als Abraham, zo’n sterk geloof!
Ik wens jou zo’n sterk geloof
én, als je gaat, een fijne vakantie!
Tot eind augustus, Deo Volente.