Voorzeker…
Exodus 2 vers 7: “De Heere zei: Ik heb duidelijk de onderdrukking van Mijn volk, dat in Egypte is, gezien en heb hun geschreeuw om hulp vanwege hun slavendrijvers gehoord. Voorzeker, Ik ken hun leed.”
Gisteren maar 67 coronadoden en maar 75 opnamen. Geweldige cijfers… zolang het vreemden voor je zijn en niet je partner of kind of een van je ouders. Of wijzelf. Ik las over een vrouw die ‘op het randje’ gelegen heeft, vier weken in slaap gehouden, daarna bij kennis en alleen. Wat hebben zij en haar geliefden doorstaan! Wat zullen zij dankbaar zijn dat ze weer bij elkaar zijn! De wereld staat op z’n kop, een groot aantal mensen is bang: angst om ten prooi te vallen aan corona, angst om een geliefde te verliezen, angst om alleen te zijn, geen bezoek te krijgen. De Israëlieten hadden het in Egypte ook moeilijk: angst om te bezwijken onder de zware last van de overheerser, angst om hun eigen zonen, hun toekomst, te verliezen!
De vrouw die vier weken op de IC lag werd, zoals ze zelf zei, wakker in een andere wereld. Volgens de krant omdat ze insliep toen we nog nauwelijks wisten wat corona was en middenin de crisis wakker werd. Ik denk dat er voor haar en haar geliefden meer veranderd is, dat ze beter doorhebben wat in het leven écht belangrijk is: bijvoorbeeld de nabijheid van je geliefden. Het is er de krant niet naar om over geloof te schrijven, maar er kan door die corona nog méér met haar gebeurd zijn.
Nu moeten we alleen nog leren omzien naar elkaar. De coronacrisis brengt verbetering: we hebben op straat weer oogcontact: “Wat ga jij doen? Dan ga ik zo”, meestal gevolgd door een blik van verstandhouding. We leren weer rekening met elkaar te houden, dankzij corona. Oké, het is nog uit eigenbelang, maar het is een begin, laten we proberen dit vast te houden!
“De Egyptenaren maakten het leven van de Israëlieten bitter”, de Israëlieten schreeuwden om hulp. Ik ben bang dat ze weleens getwijfeld hebben of het hielp en daar herken ik mezelf in: hoe vaak bid ik tot God en twijfel ik: zou God me wel horen? Zou God wel luisteren? Zou God me vérhoren? In Exodus 3 lezen we dat God achter de schermen al bezig was voor Zijn volk, dat staat in de Bijbeltekst hierboven, en sterker nog: God redde hun ‘verlosser’ Mozes van de dood al veel eerder! We lazen vorige week in Psalm 139 vers 4: “Al is er nog geen woord op mijn tong, zie, Heere, U weet het alles.”
Ik denk nu vooral aan de zieken door het virus en de eenzamen alleen thuis of in een tehuis. Jullie hebben al wekenlang geen familie gezien. Voorzeker, God kent jouw leed! Daarom wil ik jou iets waardevols aanreiken: wijlen dominee N. Kleermaker uit Rotterdam sprak tientallen jaren aan het eind van de elke dienst dezelfde woorden. Ik heb ze zo vaak gehoord dat ik ze uit mijn hoofd ken en altijd bij me draag:
“Ontvangt nu dan de zegen, voor uzelf, maar ook voor al de uwen, in al hun omstandigheden, waar ze ook zijn.” Dit mag ik dus aan jou doorgeven: de zegen van God!
“De Heere zegene u en Hij behoede u,
de Heere doe Zijn aanschijn over u lichten en zij u genadig,
de Heere verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede.”
Amen.