Opent uwen mond…
Psalm 89 vers 35: “Ik zal Mijn verbond niet ontheiligen en wat over Mijn lippen gekomen is, niet veranderen.” En Psalm 45 vers 18: “Ik zal Uw Naam in herinnering roepen bij alle generaties; daarom zullen de volken U loven, voor eeuwig en altijd.”
Vanochtend mocht ik bij een ouder iemand op bezoek. We proberen bij de senioren, als ze dat willen en met de nodige veiligheidsmaatregelen, iets van hun eenzaamheid in coronatijd te lenigen. We deelden onze zorgen over de coronacrisis en Gods kerk, het waren er vele: hoelang gaat dit duren? Hoe gaat het met alle kerkgangers die we nu niet zien en komen ze allemaal terug als de kerken ooit weer hun deuren mogen openen? Hoe gaat het met onze (klein)kinderen die nu maandenlang niet in de kerk komen? Allemaal zorgen!
Goddank mogen we onze zorgen bij God brengen. Er schoten me ineens twee regels van Psalm 81 te binnen, in de oude berijming, dat zit er nog ingebakken: “Opent uwen mond, eist van Mij vrijmoedig op Mijn trouw verbond;” Als je deze woorden niet kent, kijk dan even goed naar de hoofdletters, dan begrijp je Wie het uitsprak. Oké, “eist van Mij” is in de oude berijming een beetje radicaal vertaald, hoorde ik eens van een dominee. In de nieuwe berijming staat ‘vraagt van Mij vrijmoedig’ en dat is toch ook al niet mis: we mogen onze zorgen en vragen bij God brengen, want Hij heeft een verbond met ons gesloten, daar mogen we de Allerhoogste aan herinneren! Niet eisen, wel vragen, met de zekerheid dat Hij onze gebeden hoort en verhoort, door Zijn verbond!
“Opent uwen mond…” Het zette mij aan het denken, opent uwen mond… Dat kan ook op een andere manier; naar buiten toe, de wereld in!
Veel kerkdeuren zijn gesloten en blijven voorlopig dicht. In 1 Korinthe 4 vers 16 vond ik de indringende woorden: “Weet u niet dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont?” Wat merkt ‘de wereld’ van de kerk, juist nu tijdens de coronacrisis? We hebben een paar keer de klokken geluid, niet eens alle kerken deden mee, de meesten is het niet eens opgevallen. Wordt het niet eens tijd om juist nu in deze crisis naar buiten te treden?
Ik dacht zomaar aan Jona: een beetje verworden tot spannend kinderverhaaltje, maar waar gaat het echt over? Het ging niet goed met de inwoners van Ninevé en Jona ging uiteindelijk na veel tegenstribbelen die stad in om te prediken. Ik citeer maar even Jona 3 vers 4 en 5: “En Jona begon de stad in te gaan, één dagreis. Hij predikte en zei: Nog veertig dagen en Ninevé wordt ondersteboven gekeerd! De mensen van Ninevé geloofden in God. Zij riepen een vasten uit en trokken rouwgewaden aan, van de grootste tot de kleinste onder hen.”
Ik bedoel maar: de voorbeelden staan kant en klaar in de Bijbel! Waar denk ik aan? Een interkerkelijke gebedsweek, vanwege de veiligheid via internet of, nog beter, op televisie? We moeten er wel het journaal mee halen. Een gebedsbijeenkomst op het Malieveld? Wel met de anderhalve meterregel natuurlijk! Men heeft daar voor gekkere doeleinden gestaan! Of moeten we het klein houden, persoonlijker? Familie, vrienden, collega’s… Heel de wereld is een geploegde akker voor het zaad van het Evangelie, juist nu! Daarom:
“Leef uit mijn verbond.
Vraag van Mij vrijmoedig.
Open wijd uw mond.
Al wat u ontbreekt,
al waar gij om smeekt
geef Ik overvloedig.”