Discipel…
Mattheus 28 vers 20: “En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen.”
Zondag werden bij ons twee ambtsdragers in hun ambt bevestigd door de ons bekende dominee N van den Houten, die vroeger in Dordrecht ‘stond’, een welkome en graag gehoorde gastpredikant. Het was een mooie dienst. Ze waren geroepen zoals Mozes en ondanks vragen en bezwaren konden ze evenals Mozes geen nee zeggen. Als God je roept, dan gebeurt er iets heftigs met je en dan is het lastig om te weigeren!
‘Discipel’, van Dale zegt daarover: “leerling of volgeling, navolger”. Moet ik daar iets aan toevoegen? Eigenlijk niet, maar er is natuurlijk veel meer over te zeggen: bijvoorbeeld de Bijbeltekst hierboven. In de middagdienst kwam er in dit verband nog een mooie tekst binnen, Romeinen 8 vers 26: “En evenzo komt ook de Geest onze zwakheden te hulp, want wij weten niet wat wij bidden zullen zoals het behoort. De Geest Zelf echter pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.” Ik mocht dit eens heel letterlijk meemaken: we hadden wegens omstandigheden bij ons thuis een pastoraal gesprek over een moeilijke kwestie. Soms betrek ik Sophie daarbij omdat je daar weleens een vrouw bij nodig hebt. Dominee Oostinga, van 1976 tot 1994 predikant te Sliedrecht, noemde dat ooit ‘bedstee pastoraat’. Toen dat gesprek ten einde liep, vroeg ik of ik mocht besluiten met gebed. Intussen bad ik toch wel een beetje in paniek: “God, wat moet ik bidden, ik weet het niet, ik weet het niet!” Ik ben zomaar ergens begonnen. Na mijn amen zei de persoon waar het om ging: “Zo is ’t nou precies!” Ik bleef verdwaasd achter met de vraag wat ik nou eigenlijk gebeden had. Ik wist het niet! Ik schrijf het nog maar een keer: “En evenzo komt ook de Geest onze zwakheden te hulp, want wij weten niet wat wij bidden zullen zoals het behoort.” Duidelijk toch?
In feite zijn wij natuurlijk allemaal discipelen: leerlingen, volgelingen en navolgers. Dus niet: wat fijn dat die twee in hun ambt bevestigd zijn en dan weer overgaan tot de orde van de dag, nee, we moeten er allemaal iets mee! Ieder met zijn gaven, door God geschonken! Wat zei je? Heb jij geen gaven? Nou, in Romeinen 12 vers 6-8 schrijft Paulus toevallig: “En nu hebben wij genadegaven, onderscheiden naar de genade die ons is gegeven: hetzij profetie, naar de mate van het geloof; hetzij dienstbetoon, in het dienen; hetzij wie onderwijst, in het onderwijzen; hetzij wie bemoedigt, in het bemoedigen; wie uitdeelt, in oprechtheid; wie leiding geeft, met inzet; wie zich over anderen ontfermt, met blijmoedigheid.” Hier kunnen we niet onderuit! Lees straks maar eens Romeinen 12 vers 1-8!
De slotzang van de ochtenddienst was Psalm 150a uit het nieuwe liedboek. Dezelfde woorden, maar zo’n aanstekelijke melodie! Eentje die soms nog dagenlang in je hoofd blijft rondzingen, dat krijg je zomaar als extraatje cadeau! Zo aanstekelijk is de Heilige Geest, zodat we er enthousiast van worden! Dat moet je toch uitstralen? Met jouw gave, gekregen van God!
Door de corona kon ik de twee nieuwe ambtsdragers niet persoonlijk de hand schudden en Gods zegen toewensen. Dus nu maar vanachter de pc: Jeroen en Jaap: met Gods aanstekelijke Geest en de gave van God een vruchtbare tijd in Gods wijngaard toegebeden.
Maar…
Dit is een zegen én opdracht voor jou en voor mij!
En zie, Hij is met ons al de dagen…
En niet vergeten: Romeinen 12 vers 1-8!