Geest-drift
Hoera…
Lukas 18 vers 16: “Jezus echter riep de kleinen tot Zich en zei: Laat de kleine kinderen tot Mij komen en verhinder hen niet, want voor zulke mensen is het Koninkrijk van God.” Schitterende foto, toch? Onze jongste kleinzoon, ruim een jaar oud. Zo had God Zijn schepping bedoeld! Een baby is het grootste wonder en het kostbaarste geschenk van Zijn schepping! Hij had netjes zijn bordje leeggegeten: “Hoera, grote knul, goed gedaan hoor!”
Op het moment dat ik dit schrijf is het eeuwigheidszondag. Dan kijken we met weemoed achterom en dat is goed, maar wend daarna je blik weer vooruit, naar de toekomst. Kinderen hébben de toekomst. Wij trouwens ook, lees maar in 1 Kor. 15 vers 52: “Immers, de bazuin zal klinken en de doden zullen als onvergankelijke mensen opgewekt worden, en ook wij zullen veranderd worden.” Lees eens heel 1 Korinthe 15! Juist als je in rouw gedompeld bent!
Luuk is geen geweldige eter. Ik heb het weleens anders gezien: toen lag het meeste van zijn prak rondom zijn stoel op de grond. Als ouders zou je ze weleens achter het behang willen plakken, vooral als ze je nachtrust verstoren. Voor opa is dit vooral leuk, maar wel een beetje oneerlijk: ik pik alleen de krenten uit de pap, de rest laat ik aan de ouders over! Maar toch, jonge ouders: geniet ervan in dankbaarheid, want voor je het weet gaan ze de deur uit!
Maar nu even iets anders: ik heb nog iets over kinderen, namelijk het daaropvolgende vers: “Voorwaar zeg Ik u: Wie het Koninkrijk van God niet ontvangt als een kind, zal daarin beslist niet binnengaan.” Dit is krasse taal, het klinkt niet zo lieflijk als vers 16! Als Jezus begint met: “Voorwaar, Ik zeg u…”, dan wordt het menens! Dit ís nog steeds liefdevol, want Hij hoopt zo…, maar wel keihard: we komen niet zomaar in de hemel! Achter het genoemde komt het verhaal van de rijke jongeling. Dat liep fout af, want hij droop diepbedroefd af: hij koos niet voor Jezus, maar voor aardse rijkdom… Zullen wij wél voor Jezus kiezen? Als een kind: radicaal en onvoorwaardelijk!
Ik denk aan Petrus, die overboord stapte, toen Jezus over het water aan kwam lopen. Lees maar na in Mattheüs 14 vers 29-32. Maar toen hij begon te zinken, riep hij: “Heere, red mij!” Jezus stak meteen Zijn hand uit en greep hem vast.
Soms word ik door een simpel kinderliedje geraakt, die zijn net als kinderen zo eenvoudig en recht voor z’n raap. Een kind aarzelt niet maar doet gewoon. Een kind gelooft niet, het ís gewoon zo! Dus wees niet bang, ga zo spontaan en radicaal als een kind, zeker van je zaak, want het ís gewoon zo! En als je toch bang wordt, komt Jezus meteen en steekt Zijn hand uit!
Kinderopwekking 233:
“Dus stap uit je boot, durf op water te lopen.
Vraag God om hulp en de hemel gaat open.
Wees maar niet bang, Hij is altijd bij jou.
In de storm, in de strijd, in een moeilijke tijd:
God is trouw!”
Dus eens als de bazuinen klinken:
hoera, ons bordje leeg!
Mét onze geliefden!
