Vrede…
Na een week cliffhanger:
“Stil mijn ziel wees stil en wees niet bang voor de onzekerheid van morgen.
God omgeeft je steeds Hij is er bij in je beproevingen en zorgen.
God, U bent mijn God en ik vertrouw op U en zal niet wankelen.
Vredevorst vernieuw een vaste geest binnen in mij, die rust in U alleen.”
Dit was ons aanvangslied. Het sloeg in als een bom: KABOEM, daar stond ik: God kwam binnen, de Heilige Geest kwam binnen, Jezus kwam binnen, weet ik veel, HIJ kwam binnen, en heftig! Alle boosheid, alle ellende, al het gevoel van verlatenheid werden in één klap weggeblazen. Ik brak. Ik stond voor Hem, Hij kwam in mijn hart en ziel!
Ik hoorde in gedachten Kinga Bán, een beetje schuchter, bijna aarzelend:
“Stil, mijn ziel wees stil en wees niet bang, voor de onzekerheid van morgen…”
Even een paar regeltjes theorie over Kinga Bán, van internet gepikt:
“Achtergrond: De zangeres overleed op 6 mei 2019 op 37-jarige leeftijd aan de gevolgen van uitgezaaide borstkanker, maar liet een groot aantal hoopvolle en openhartige liederen na. Het bekende lied 'Ik zal er zijn' is onlosmakelijk verbonden met de Nederlandse zangeres Kinga Bán en de christelijke band Sela.”
Wat zeg ik.. een stukje theorie? Nee, de keiharde praktijk, van het leven… van de dood! Of… van God…
Weet je: het is goed om de Bijbel te bestuderen, preken te horen, er Bijbelstudies over te volgen, noem maar op: je léért ervan! Blíjven doen! Maar mijn geloofsleven, met hoge bergen en diepe dalen, draait eigenlijk maar om een páár Bijbelteksten.
Eén daarvan is voor mij de volgende: Filippenzen 4 vers 6 en 7: “Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”
Mijn God, ik mág het beleven: de vrede van God, die álle verstand…
Gods wegen zijn vaak ondoorgrondelijk, maar nog vaker verrassend goed!
We zijn intussen een week verder. Weet je wat we vanochtend zongen?
“Hoe wonderlijk mooi is uw eeuwige Naam. Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim. Uw naam is ‘Ik ben’ en ‘Ik zal er zijn’.
Een boog in de wolken als teken van trouw, staat boven mijn leven, zegt: Ik ben bij jou!
In tijden van vreugde, maar ook van verdriet, ben ik bij U veilig, U die mij ziet.”
Als je in de put zit, klinken deze woorden hol en leeg, maar… dan komt God: KABOEM… en vormen deze woorden een geloofsbelijdenis.
Nu hebben we de middagdienst alweer gehad. Bij een gastpredikant, die natuurlijk nergens van wist, zongen we: “Wees stil voor het aangezicht van God.”
Nu lijkt het of wij alleen maar opwekkingsliederen zingen. Dat is niet zo, dat is maar toeval. Ik wil wel zeggen dat God álle mogelijkheden aangrijpt om ons aan Zich te binden!
En al deze gebeurtenissen bij elkaar…
Wat zeg je? Ja, precies: Toeval met een hoofdletter!
Daar word ik nou stil van…
En morgen? Overmorgen?
Mijn God… geef dan toch wéér kracht en geloof!