Zeven twee…
Mattheüs 26 vers 37-40: “Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.
Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.”
We zagen het eens boven de rietlanden bij Kinderdijk: een zogenaamde spreeuwenwolk, een groep van minstens 10.000 spreeuwen in een golvende beweging. In het avondlicht, bij fotografie en schilderkunst noemt men dat ‘het gouden uur’. Wondermooi en fascinerend! Een wolk tegen de avondlucht, variërend van zwart tot warm rood/geel: een prachtig schouwspel!
Even een stukje theorie van Prof. Dr. Charlotte Hemelrijk (what’s in a name):
“In plaats van te letten op de hele zwerm of een leider, reageert een vogel puur op de positie en beweging van zijn zeven directe buren. Wanneer één vogel uitwijkt voor bijvoorbeeld een roofvogel, ontstaat er een kettingreactie. Omdat de buren direct synchroon meebewegen, plant deze visuele informatie zich als een 'golf' met gigantische snelheid door de hele groep voort. De complexe, dynamische patronen die we in de lucht zien, zijn dan ook het directe resultaat van deze lokale interacties, gecombineerd met de driedimensionale bewegingen van de vogels.”
Hier zien we weer eens hoe prachtig en heilig God de schepping bedoeld had! Je leest in het scheppingsverhaal dat God er plezier in had, er staat steeds als in een eeuwig refrein: “En God zag dat het goed was” en toen de schepping klaar was: “En zie, het was zeer goed.” Toen leunde God achterover, keek met genoegen naar Zijn creatie en rustte op de zevende dag.
Ik schreef ‘bedoeld had’, in de voltooid verleden tijd, want wij mensen hebben het in Genesis drie al verziekt en het is nooit meer goed gekomen! Erg hè? Het wás zo mooi…
Het staat hierboven, Jezus sprak erover: twéé geboden: heb God lief en heb uw naasten lief. Als we déze twéé geboden naleefden, dan zou het goed zijn, hoe simpel…
Nog even over mevrouw Hemelrijk, zij was niet op haar achterhoofd gevallen, ze heeft vast niet voor niets ‘prof. dr.’ voor haar naam staan. Ze heeft dus gedegen onderzoek naar die spreeuwenwolken gedaan en kwam tot de conclusie dat die diertjes per stuk zeven ‘naasten ‘in de gaten houden. Dat was niet ‘uit de lucht gegrepen’, ha, ha. Toeval? Jawel: Toeval met een hoofdletter, weet je nog? Want:
‘Zeven’ is in de Bijbel een heilig getal. Ik vond er onder andere dit over op internet:
Ten eerste: compleetheid, het is af en kan niet beter.
Ten tweede: heilig, het getal wordt sterk verbonden met God en dingen aan Hem gewijd.
Ten derde: rust, de zevende dag markeert de voltooiing van Gods werk, het ingaan van rust.
Die spreeuwen houden zeven naasten in de gaten, dan gaat de rest vanzelf… zó mooi!
Als wíj dat nou óók eens gaan doen: zeven naasten in de gaten houden: zeven naasten in de kerk, op je werk, op school, in de straat… Ik lees in het onderzoek van die professor doctor:
“als een 'golf' met gigantische snelheid door de hele groep…” Wauw! Als wij nou eens…
Maar ook: in de Bijbel staat steeds: ‘uw naaste’, enkelvoud: dat betekent letterlijk: dichtstbijzijnde: je partner, je kind, je vader, je moeder, je broer, je zus. Je zou dus ook kunnen zeggen: je huisgenoot. ‘Heb je naaste lief’, dat is níet: heel de avond voor de televisie hangen. Dat is níet: onophoudelijk met je telefoon pielen. Dat is níet: elke avond overwerken.
Die spreeuwen boven het riet, ze vliegen in volkomen harmonie… Het lijken maar simpele zwarte vogeltjes, maar van dichtbij… met kleurige spikkels: paars, groen en blauw.
Spreuken 6 vers 6: “Ga tot de mier, luiaard, zie zijn wegen en word wijs.”
Twéé geboden navolgen, en dan… simpel, toch?
Maar we staan met 7-2 achter…