Liefde…
1 Johannes 4 vers 10 en 11: “Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden. Geliefden, als God ons zo liefhad, moeten ook wij elkaar liefhebben.”
“M E moet activisten Kick Out Zwarte Piet beschermen.”
Met deze krantenkop werd mijn vredige maandagochtend ruw verstoord en ik moest er meteen op reageren. Nee, ik ga er géén protestactie om organiseren! Misschien wel een tegenbeweging in gang zetten, maar dan vredig en rustig en als het mag: onstuitbaar!
De polarisatie neemt hand over hand toe. Bijna iedereen demonstreert ergens voor of tegen en als er een groep gelijkgezinden uiting geeft aan zijn ongenoegen, volgt er meteen een tegendemonstratie van anderen die het faliekant oneens zijn en desnoods met (non)verbaal geweld hun gelijk komen halen! Kijk naar de Verenigde Staten: ze zijn daar hopeloos verdeeld en politieke tegenstanders staan elkaar naar het leven en zeg nou zelf: is het hier veel beter? Waar komt het op neer? Ik heb gelijk en zo moet jij er ook over denken! Punt! De lontjes worden steeds korter. Hulpverleners kunnen hun beroep bijna niet meer uitoefenen, er komen steeds meer ‘verkeershufters’, vermeende zedendelinquenten worden doodgeschopt. God en elke religie, profeet of gelovige worden beledigd, vernederd en belachelijk gemaakt en dat moet allemaal maar kunnen vanwege de heiligverklaarde vrijheid van meningsuiting. Er is geen respect meer voor gelovigen en andersdenkenden. En wij? We kijken voor onze eigen veiligheid maar de ander kant op.
Volgende week begint advent. Wat betekent dat? Volgens mijn onvolprezen woordenboek: “de vier weken voor Kerstmis door de kerken gewijd aan de gedachtenis van de komst des Heeren…”. Duidelijk toch? Maar eigenlijk zijn wij in blijde verwachting, want wij weten beter dan van Dale: we herdenken inderdaad de geboorte van Jezus, zo’n tweeduizend jaar geleden, maar uiteindelijk verwachten we de nieuwe komst van de Heere Jezus op de jongste dag! Ik citeer even Openbaring 22 vers 20: “Hij Die van deze dingen getuigt, zegt: Ja, Ik kom spoedig. Amen. Ja, kom, Heere Jezus!” Ik begrijp niet zo veel van het boek Openbaring, maar dit lijkt me klip en klaar: dat is dus blijde verwachting! Als ik zo de krant lees en om me heen kijk, wordt het hard tijd dat Hij komt! Bidden wij daar ook voor?
Maar nu nog iets anders: we weten niet wannéér Hij komt en het is nog níet zover. Wat doen we tot die tijd? Rustig afwachten tot het zover is? Nee, natuurlijk niet! Nu komt de Bijbeltekst hierboven: hierin wordt uitdrukkelijk de Liefde van God voor óns gepredikt en er volgt meteen een opdracht: als God ons zó lief heeft, dan moeten wij elkaar óók liefhebben! En dan gaan we ‘wij’ en ‘elkaar’ heel ruim nemen: niet alleen ‘ons kent ons’, wij Christenen, maar elk medemens! Wij moeten Gods liefde uitstralen, en het Evangelie uitdragen, met liefde en respect voor elkaar. Dan wordt de wereld al beter voordat Hij wederkomt en worden er nog meer mensen gered. Lees de opdracht die Jezus Zijn discipelen, maar ook ons oplegt in Mattheüs 28 vers 19 en 20: “Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen.”
Gaan we dat nu eindelijk eens doen?