Advent…
Hooglied 7 vers 11 en 12: “Kom, mijn Liefste,
laten wij naar buiten gaan, het veld in,
laten wij overnachten in de dorpen.
Laten wij vroeg opstaan om naar de wijngaarden te gaan
om te zien of de wijnstok uitloopt,
of de knoppen zich hebben geopend,
of de granaatappelbomen gaan bloeien.
Daar zal ik U mijn liefde geven.”
Wij zijn niet van die uitslapers, zondagsmorgens ging bij ons steevast om acht uur de radio aan. Eerst het nieuws, dan de EO met ‘Groot Nieuws’. Nu niet meer, het zal wel met bezuinigingen te maken hebben: we vonden er niks meer aan.
Eens hoorde ik op zondagochtend een mooie overdenking over Hooglied 2. De naam van de dominee ben ik vergeten. Dat is ook niet belangrijk, als ik Zijn Naam maar niet vergeet, want God sprak natuurlijk zelf! Hooglied gaat vanzelfsprekend over seksualiteit. Ik herinner mij van mijn mavo-tijd, dat we onze Bijbelkennis verrijkten door pikante teksten te zoeken. In Hooglied 7 vers 7 staat bijvoorbeeld: “De lengte van u is te vergelijken met een palmboom, uw borsten met druiventrossen.” Daar kregen wij als pubers rode oortjes van en dat zal vandaag de dag vast niet anders zijn. Laten we alsjeblieft nooit vergeten dat seksualiteit wederkerig moet zijn en uit liefde voort moet komen. Het is een prachtig geschenk van God waar we zorgvuldig en met respect mee om moeten gaan, respect voor het geschenk én respect voor elkaar!
Eigenlijk gaat het Bijbelboek Hooglied ook over de liefde van Gód voor óns en dat is van een geheel ander kaliber. En ook die liefde mag, nee móet wederkerig zijn. Er schiet me een regel uit het Liedboek te binnen: “Liefde Gods, die elk beminnen hemelhoog te boven gaat.” In Hooglied worden woorden als ‘Bruidegom’ en ‘Geliefde’ met hoofdletters geschreven, dat zegt ons genoeg: onze Bruidegom is Jezus!
Die dominee lichtte één zin uit Hooglied 2: “Zie, daar komt Hij, springend over de bergen, huppelend over de heuvels.”
Wij zien soms bergen op onze weg, die lijken zelfs wel eens onoverkomelijk. Kijk dan naar de Bruidegom: Hij huppelt over onze bergen heen! Dit is niet ironisch bedoeld, je bergen worden niet weggepoetst of onder het kleed geveegd. Wij huppelen niet altijd over onze bergen heen. Soms verdwijnt er wel eens eentje als sneeuw voor de zon, maar het gebeurt ook vaak genoeg dat je er met pijn en moeite overheen moet worstelen. Je kunt dan wel je moeite bij Jezus neerleggen. Hij begrijpt als geen ander hoe het is om over hoge bergen, of liever gezegd: door diepe dalen te gaan, want Hij ging door het diepste dal!
In de adventstijd, die nu begint kijken we uit naar Zijn komst met Kerst. Ik hoop en bid dat jíj ernaartoe leeft, bewúst van het feit dat gebeurt: Jezus kwam en komt naar de aarde om ons te redden!
Liefde is wederkerig, weet je nog?
En het is Advent, niet alleen voor ons,
het is ook Advent voor Jezus:
de Bruidegom wacht ook op jou:
“Kom, mijn Liefste,”
“want zie, de winter is voorbij.”