De nauwe poort…
Mattheüs 7 vers 13: “Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan;”
Iedereen heeft die oude schoolplaat weleens gezien van de brede en de smalle weg: de brede weg ziet er aanlokkelijk en uitnodigend uit, de smalle weg lijkt minder leuk: lastig, langs diepe afgronden, met rare bochtjes en over enge bruggetjes. Vroeger was het ‘de enge poort’, dat vind ik persoonlijk beter klinken, maar we doen die nieuwe vertaling vooral voor de jongelui, zij denken bij ‘eng’ misschien alleen nog aan griezelig. En zeg nou zelf: de oude Statenvertaling wordt voor ons toch ook wel moeilijk leesbaar.
Ik dacht door die oude schoolplaat aan wijlen dominee C.A. Korevaar uit Rotterdam. Hij is in 2011 overleden en werd 96 jaar, dus het zal wel minstens 35 jaar geleden zijn dat ik hem gehoord heb. Hij preekte eens over die enge poort: die is zo klein dat je er niet doorheen kunt met een rugzak op, dan loop je klem. Je moet dus ál je aardse bezittingen achterlaten. Je kunt er ook niet met z’n tweeën door, je móet alleen, anders gaat het niet. Ik hoorde jaren geleden evangelist Henk Binnendijk zeggen: “God komt voor mij op de eerste plaats, dan komt als goede tweede mijn vrouw.” Ik kon het me toen niet voorstellen, maar nu ik ouder word, begin ik het te begrijpen. Het is in een relatie prachtig als je samen kunt en durft bidden, maar toch zul je het ook alleen moeten doen: alleen God zoeken en alleen een relatie met Hem opbouwen. Of eigenlijk is het andersom: God bouwt een relatie op met óns, maar wij moeten Hem daarvoor wél de gelegenheid geven.
Ik kan me voorstellen dat monniken en nonnen, die héél hun leven aan God wijden, dan ook dicht bij God leven. Toch geloof ik dat het niet goed is om zo buiten de samenleving te staan. Ik kan het begrijpen, maar zou het zo niet willen. Dit is een opsteker voor jou, als je hoe dan ook alleen bent: je kunt je beter op God richten en met Hem een goede relatie opbouwen.
Ik heb dit allemaal een beetje vrijblijvend geschreven, maar dat ís het niet: God is genadig, maar ook rechtvaardig. God zal overal keiharde scheidslijnen trekken, dwars door families, gemeenschappen en relaties heen. Ik noem Lucas 17 vers 34 en 36: “Ik zeg u: In die nacht zullen er twee op één bed zijn. De één zal aangenomen en de ander zal achtergelaten worden… Twee zullen er op de akker zijn. De één zal aangenomen en de ander zal achtergelaten worden.” Ik heb in een zoekprogramma van de HSV de woorden ‘God is’ nagezocht. In Psalm 75 vers 8 lees ik: “maar God is Rechter: Hij vernedert de een en verhoogt de ander.” en in Hebreeën 12 vers 29 staat: “Want onze God is een verterend vuur.”
Maar dat is één kant van God. De twee genoemde Bijbelteksten zijn de enige die na ‘God is’ een ‘strenge’ eigenschap van Hem noemen. Verder zie je: God is liefde, God is getrouw, God is mijn vesting en ga zo maar door: tientallen keren positieve eigenschappen na ‘God is…”, de hele Bijbel door! God is Vader, Zoon en Heilige Geest. De Zoon, onze Heiland, bracht voor ons verlossing, lees maar na in Johannes 10 vers 9: “Ik ben de Deur; als iemand door Mij naar binnen gaat, zal hij behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan en weide vinden.” Een smalle deur? Vast wel, maar Hij reikt ons de hand en leidt ons erdoor!
Weet je, zo’n kloosterling, alleen met God, dat heeft denk ik toch wel iets.
Die monniken hebben het wel goed: heel dicht bij God.
Ik denk aan Psalm 62: Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God...
Tja, nu denk ik toch weer aan mijn hond,
hij droeg zijn steentje daaraan bij…