Hemelvaart…
…”als engelen in de hemel.” (Marcus 12 vers 25b)
In Marcus 12 vers 18-27 proberen de Sadduceeën, die niet in de opstanding geloven, Jezus erin te luizen.: “Als een vrouw zeven echtgenoten overleeft, wie zal dan in de hemel haar man zijn?” Het antwoord van Jezus is duidelijk: “Wanneer zij uit de doden opgestaan zullen zijn, trouwen ze niet, maar zijn ze als engelen in de hemelen.” Nou ja, duidelijk? Ik schrok er even van: wat moet ik nou zonder mijn getrouwe levensgezel door dik en dun, mijn nijdige terriër die voor me vecht als het nodig is, in de hemel beginnen? Maar dat is te kort door de bocht, er staat níet dat we elkaar niet terugzien. Het is daar ánders, wíj begrijpen dat nog niet.
Zo denk ik ook wel eens verkeerd over de hemelvaart van Jezus: waarom is Hij niet bij ons gebleven? Ook een foute gedachte. Jezus is na Zijn opstanding een paar keer min of meer lijfelijk verschenen, maar Hij was daarbij ánders, zó anders dat wij het niet kunnen begrijpen. Toen Jezus verscheen, was Hij namelijk aan de andere kant van de dood en daar kunnen wij ons geen voorstelling van maken, dat gaat boven onze pet!
De Bijbel spreekt over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Johannes laat in Openbaring weten dat hij even om het hoekje mocht kijken. Hoe het ongeveer zal zijn, maar dat kunnen wij niet bevatten, dat gaat ons voorstellingsvermogen te boven!
Er zijn een paar voorbeelden in de Bijbel van mensen die God gezien hebben, maar eigenlijk was het licht te fel, Gods aangezicht te heftig voor ons stervelingen: Mozes bedekte zijn gezicht want hij was te bevreesd om God aan te kijken. (Ex. 3 vs. 6b) Paulus, toen nog Saulus geheten, was drie dagen blind, toen hij Jezus gezien had. (Hand. 9 vs. 9) Wij zijn pas in staat God te aanschouwen als we door de dood heen gegaan zijn, net als Jezus na Zijn opstanding!
Met Pasen zongen we: “Een heerlijk morgenlicht breekt aan, de Zoon van God is opgestaan!” Als ’s morgens heel vroeg het eerste morgenlicht aanbreekt en de merels hun wondermooie lied zingen, dan kan dit een prachtig schouwspel opleveren. Als echter de zon een handbreedte boven de horizon staat, moeten we onze blik afwenden, anders zouden we net zo verblind worden als Paulus. Snap je?
Zo is het ook met God en de opgestane Jezus: Zij zouden ons te veel verblinden!
En vergeet niet: Jezus bereidt alvast een plaats voor ons!
Hoe zit dat nou precies met ónze opstanding? Ik vond een krabbeltje in mijn Bijbel over een preek van dominee Nico van den Houten: “Je lichaam wordt begraven en staat later op. Je ziel gaat direct naar de hemel, je lichaam volgt op de laatste dag.”
Begrijpen doe ik het niet, maar dan denk ik met mijn simpele verstand: als God het maar begrijpt, dan komt het goed!
Dus eens… voorbij de dood,
kunnen we Zijn aangezicht zien,
Zijn heerlijkheid aanschouwen
en hoe dan ook: in gemeenschap
met God, én met elkaar!
Hoe? Dat kunnen wij niet bevatten,
Dat blijft een verrassing!
…als engelen in de hemel.
Begrijpen? Nee! Geloven? Ja!
Jezus is alvast vooruit!