David en Goliath…
1 Samuel 17 vers 26: “Toen zei David tegen de mannen die bij hem stonden (…) wie is deze onbesneden Filistijn wel, dat hij de gelederen van de levende God durft te honen?
Op school smulden we allemaal van dit verhaal: de grote sterke Goliath, die het loodje legde tegen die kleine dappere knaap: David. Híj was de held! En Goliath was dood… lekker puh!
Laatst ging Zelensky op visite bij Trump om over vrede te praten, weet je nog?. Het werd een pijnlijke vertoning: Zelensky werd door die stoere Trump als een dwarse schooljongen uitgefoeterd en gekleineerd, maar Zelensky liet zich niet onderschoffelen!
De Europese regeringsleiders stonden als een blok achter hem. En wij? Wij idem dito, toch? Flink van die man, Hij liet zich niet intimideren. Hij verloochende zijn land en zijn principes niet en hij stak de waarheid niet onder stoelen of banken! De kleine David die van geen wijken wilde weten en zich niet weg liet zetten door de zich oppermachtig wanende Goliath!
Dus: petje af voor David en Zelensky.
En wij? Komen wij altijd voor onze principes op, zoals Zelensky? Komen wij op voor onze God, zoals David? Bijvoorbeeld als er maandagochtend iemand bij de kapotte koffieautomaat staat te vloeken? Als er een moppert op dat oude vrouwtje dat niet opschiet bij de kassa? Als er iemand een schunnige mop vertelt? Als er een scheldt op al die buitenlanders? Komen wij dan op voor onze medemensen, onze kerk, onze God?
Zelensky had geen herderstas met steentjes en een slinger bij zich, zoals David in dat spannende Bijbelverhaal. Wij hadden nu afkeurend gereageerd, stel je eens voor: hij had een pistool uit zijn tas gehaald en die onbeschofte vlerk neergeschoten… Nee, je mag ook zo’n blaaskaak niet zomaar doden!
Maar wees nou eens eerlijk: hebben wij een paar maanden geleden na die aanslag niet stiekem gedacht, of zelfs gezegd: als die schutter nou eens niet alleen een gaatje in zijn oor, maar vijf centimeter meer naar rechts… dat had een boel ellende voorkomen! Toch?
Zijn wij niet net zo wraakzuchtig, als we thuis in onze luie stoel zitten? Of op een verjaardag? Kijk eens naar de ‘asociale media’, wat daar allemaal voorbij komt… maar nee, wij zijn christelijk en beschaafd, daar doen wíj natuurlijk niet aan mee! Dus lezen we die berichten ook niet, of…
Maar doen wat Jezus zegt in Lukas 6 vers 29: “Bied hem die u op de ene wang slaat, ook de andere.” Dat is heel andere koek! Kunnen wij dat? Willen wij dat?
Het is net Goede Vrijdag geweest, we lazen laatst in Jesaja 50 vers 6: “Ik geef Mijn rug aan hen die Mij slaan, Mijn wangen aan hen die Mij de baard uitplukken. Mijn gezicht verberg Ik niet voor smaad en speeksel.”
Onze zondige gedachten, onze zondige woorden, onze zondige daden: Jezus heeft het weggebracht naar het kruis… als we vergeving vragen voor ál onze zonden, als we het berouwvol bij Hem brengen!
Weet je, die ongein daar in dat Witte Huis, hoe wrang: het ‘witte’ huis, er is er één die lacht: als twee honden vechten om een been, dan gaat de derde ermee heen!
Oké, maar vergeet niet: al wordt er nóg zo geschreeuwd, al is er zóveel onrecht:
Goede Vrijdag en Pasen blíjven het laatste woord houden!
Juist ná Goede Vrijdag.
Juist ná Pasen.
Als we onze zonden…