Mijn leven…
Prediker 3 vers 1: “Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.”
Ik volg een paar binnenvaartschepen op ‘webcam binnenvaart.nl’: je kijkt vanuit de stuurhut over het schip en je kunt zo virtueel (mee)varen. Voor mij leuk om er een paar te volgen! Eén van die schepen heet ‘Mi Vida’. Ik heb op school geen Latijn geleerd, maar dat moet zoiets betekenen als ‘mijn leven’. Die naam sprak me aan, ik kan me voorstellen dat het voor een schipper zo aan kan voelen als je graag vaart, als het als het ware in je bloed zit. Alleen ik had er dan ‘Vida Nostra’ of zo van gemaakt: ‘ons leven’, samen met moeder de vrouw.
Hoewel, echtgenoten die samen varen komen er steeds minder, het gaat steeds meer naar ploegendienst: ze wonen aan de wal en pa gaat twee weken op, twee af. De zondagsrust schiet er steeds vaker bij in: die dure schepen kunnen eigenlijk niet stilliggen, vindt men.
Bij nader inzien ben ik er dan ook op teruggekomen: die Mi Vida vaart zeven dagen per week, bijna dag en nacht. Ze weten tegenwoordig van tevoren wanneer ze moeten lossen en zijn onderweg al aan het bellen voor nieuw werk. Dus na het lossen weer gauw jakkeren naar de volgende laadplaats, want daar moet ik dan weer op tijd zijn! En dan weer snel…
Is dat ‘mijn leven’? Zo zou ik helemaal niet wíllen leven, dat is: ‘geen leven’! Dan zou ik mijn schip ‘Nulla Vita’ moeten noemen, daar word je niet zo vrolijk van!
Maar… doen we daar allemaal niet aan mee? Als ik naar een gemiddeld modern gezin kijk: pa en ma werken allebei, doen, als ze er tijd voor hebben, vrijwilligers- en kerkenwerk, de kinderen gaan naar school, trainen voor een sport, muziekles, catechisatie, zwemles, in het weekend wedstrijden, een verjaardag… Dat is toch ook geen leven? Dat is Nulla Vita!
Het is een van de bekende Bijbelgedeelten: Prediker drie: er is een tijd om dit, een tijd om dat, een tijd om zus, een tijd om zo. Dat klinkt nogal gejaagd, maar zo is het niet bedoeld! Prediker bedoelt het juist anders: néém de tijd, vooral tijd om te léven! Néém de tijd om af te breken en op te bouwen, néém de tijd om te huilen en om te lachen. Néém de tijd om te rouwen en om te huppelen, néém de tijd om te zwijgen en om te spreken.
We zijn te druk, druk, druk, we hollen maar door, van hot naar haar. In Prediker 3 vers 9 staat: “Welk voordeel heeft hij die werkt, van datgene waarvoor hij zwoegt?” Prediker houdt het ons voor: houd je meer bezig met dingen die er écht toe doen! Kom tot jezelf, kom tot elkaar en zoek God! In Prediker 4 vers 6 staat het kort en bondig: “Een hand vol rust is beter dan beide vuisten vol zwoegen en najagen van wind.”
Vroeger hadden we een klok waarop stond: ‘Tempus fugit’: de ‘tijd vliegt’. Die klok liep precies zo snel als alle andere klokken. Toch lijkt de tijd de ene keer sneller te gaan dan de andere.
Hoe dan ook: tijd is kostbaar en het is niet ónze tijd, het is de tijd door God gegeven!
Daarom: ga goed met Zijn tijd om en doe er iets zinnigs mee!
De tijd, mijn leven: mi Vida, door God gegeven!.
Weet je, ik voel toch wel voor die scheepsnaam ‘Mi Vida’, maar dan wel om een andere reden:
“Heer, U bent mijn leven de grond waarop ik sta,
Heer, U bent mijn weg, de waarheid die mij leidt.
Uw woord is het pad, de weg waarop ik ga,
zolang U mijn adem geeft, zolang als ik besta.”
Ik zal niet meer vrezen, want U bent bij mij.
Heer, ik bid U, blijf mij nabij.”