Oei…
1 Timotheüs 6 vers 8 en 9: “Als wij echter voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn. Maar wie rijk willen worden, vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang.”
Laatst schreef ik over het bestaansminimum. Ik wil het nu over bestaansmáximum hebben.
Vorige week las je over het gestuntel van het kabinet. Dat gaat vooral over de productie van te veel CO2 en daar moet iets aan gedaan worden. En dát durven, óf mogen ze niet.
Bovendien kost het stemmen… en ze zijn bang dat er opstand uitbreekt over de gevolgen van die broodnodige maatregelen. De boeren hebben al een paar keer hun spierballen laten zien en als er ingrijpende verordeningen voor iederéén loskomen, volgt er vast méér! Waar zit dus eigenlijk de fout? Niet in ‘Den Haag’, maar bij óns! Wíj vinden dat ‘Den Haag’ het maar op moet lossen, maar wíj zullen ervoor moeten offeren!
We leven in een veel te ruime jas, we gebruiken Gods schepping in snel tempo op. We zien het allemaal gebeuren, maar velen blijven het halsstarrig ontkennen. De weerrecords vliegen je letterlijk en figuurlijk om de oren, de opwarming van de aarde verloopt angstwekkend snel, we zijn Gods aarde, die wíj kregen om te beheren, aan het vernielen!
O ja, het ‘bestaansmaximum’. Wat houdt dat in? Tegenwoordig hoor je vaak: “Je móet wel allebei werken, anders heb je geen dak boven je hoofd.” Is dat zo? Leven we niet op te grote voet? Móet iedereen vanaf een jaar of tien-twaalf een telefoon? Móet iedereen vanaf achttien jaar een auto? Móeten er zoveel E-bikes rondrijden? Hoe komen al die jonge gastjes aan die dure fatbikes? Móet elk kind vanaf zijn geboorte een eigen kamer? Móeten we steeds naar verre vakantieoorden vliegen? Wist je dat er per jaar 50 miljoen containers met onze hebbedingen verscheept worden, de meeste de halve wereld rond?
Woningnood? De huizen worden steeds groter, maar er wonen steeds mínder mensen in! Ze hebben het over ‘scheef wonen’: bijna iedereen woont scheef. Wat dacht je van al de gebroken gezinnen, die twee of zelfs drie woningen bezet houden? Wat dacht je van ouderen die met z’n tweeën in een kast van een huis zitten?
Maar er is nog meer aan de hand. Ik vond in Jakobus 5 vers 4: “Zie, het loon van de arbeiders die uw velden gemaaid hebben, dat door u achtergehouden is, schreeuwt tot God…”
We sussen elkaar in slaap met de gedachte dat we het met elektrische auto’s wel redden. Wist je dat er voor al die accu’s onder erbarmelijke omstandigheden in mijnen gewerkt wordt, ook door kinderen? Dat er regenwouden gesloopt worden om die mijnen te exploiteren en dat daar héél veel vervuild wordt? Allemaal voor onze elektrische auto’s die maar 60 % minder CO2 uitstoten dan ‘gewone’ auto’s, die we doorgaans als héél dure boodschappentas of paraplu gebruiken! En waarom moeten auto’s steeds groter worden?
Mahatma Gandhi merkte pakweg een eeuw geleden op: “De aarde biedt voldoende voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.” We moeten diverse stappen terug doen, voordat we moeder aarde én dus onszelf vernietigen! Dat doet God zeer, Zíjn schepping…
Weet je wat we vandaag uit ons Bijbels dagboekje lazen? Mattheüs 17 vers 21 en 22:
“Jezus zei tegen hem: Als u volmaakt wilt zijn, ga dan heen, verkoop wat u hebt, en geef het aan de armen, en u zult een schat hebben in de hemel; en kom dan en volg Mij. Toen de jongeman dit woord gehoord had, ging hij bedroefd weg, want hij had veel bezittingen.”
Oei…