Bazuinen…
1 Thessalonicenzen 4 vers 16-18: “Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn. Zo dan, troost elkaar met deze woorden.”
Aanstaande zondag is het de laatste zondag van het kerkelijk jaar: eeuwigheidszondag. We gedenken hen die ons het afgelopen jaar ontvallen zijn en ook de geliefden die we al eerder verloren aan de dood, of aan het leven, en nog steeds missen. Erg? Ja, natuurlijk! Gemis en verdriet? Absoluut! Hopeloos? Nee! Lees de Bijbeltekst hierboven nog maar eens rustig over… duidelijk, toch?
Toch vragen we ons steeds weer af: zou het heil wel voor míj zijn? Hoe zal het zijn als ik ga Sterven? Daarover het volgende:
We horen elke week in de kerk: “God laat nooit los het werk dat Zijn hand begon.” In Psalm 139 vers 13 staat: “Want Ú hebt mijn nieren geschapen, mij in de schoot van mijn moeder geweven.” Zó lang is God al met jóu bezig! Denk je dan dat Hij jou verloren laat gaan? Kom nou! Dat zou zonde zijn, van Zijn werk… toch? Jezus sleept ons er doorheen!
Nu een voorbeeld hoe God zich met ons kan bemoeien: ik was koster en Erik was een jaar of tien. De organist was op een keer nogal laat en ik zei: “Speel jij vast wat, anders is het zo stil.” Hij speelde wat en van lieverlee werd dat een gewoonte, nog wat later speelde hij tot de kerkenraad binnenkwam. Meneer Bot had een keer gevraagd of Erik ‘Eens als de bazuinen klinken’ wilde spelen, want dat hoorde hij zo graag, dus als hij er was, speelde Erik dat vaak en dat deed hij graag: lekker hard, met de trompetten erbij. Dominee Oostinga uit Sliedrecht zei ooit: “Zo, kun jij al bij de pedalen? Eén organist maakte het nogal bont, na de slotzang zei hij: “Jij doet de rest wel?” En ging er alvast vandoor. Voordat Erik driemaal amen speelde, dat zingen we na de zegen, was die organist al halverwege Nieuw Lekkerland.
We bedachten dan samen wat hij na de dienst zou spelen: iets wat bij de schriftlezing of bij de preek paste. Samen kwamen we er wel uit. Ik denk vast dat God Zich weleens verkneuterde: heb Ik die twee even mooi te pakken!. Ja, zo is God regelmatig met ons bezig, veel vaker dan wíj denken! Zou Hij ons dan verloren laten gaan? En wat denk je van de pijn en moeite die Jezus voor óns…
Is eeuwigheidszondag moeilijk? Best wel, maar bedenk hoe het heet en waarheen het verwijst: eeuwigheid! Daar mogen we op hopen en vertrouwen!
In Romeinen 15 vers 13 schrijft Paulus: “De God nu van de hoop moge u vervullen met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat u overvloedig bent in de hoop, door de kracht van de Heilige Geest.”
Zou ik Erik later in de hemel horen spelen?
Vast wel, maar dan nog veel mooier!
“Eens, als de bazuinen klinken,
uit de hoogte, links en rechts,
duizend stemmen ons omringen,
ja en amen wordt gezegd,
rest er niets meer dan te zingen,
Heer, dan is Uw pleit beslecht!”