Maranatha…
Mattheüs 5 vers 6–8: “U zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen; pas op, word niet verschrikt, want al die dingen moeten gebeuren, maar het is nog niet het einde. Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen hongersnoden zijn en besmettelijke ziekten en aardbevingen in verscheidene plaatsen.”
We hoorden zondag een preek over de eindtijd. Nota bene in een jeugddienst! Ja, de jongelui moeten daar net zo goed rekening mee houden! Eén voorbeeld van de dominee haakte zich in me vast: “The Titanic first class.” Ik zie het helemaal voor me: lang leve de lol, ik leef nú, ik moet er nú van genieten en alles eruit halen wat erin zit, morgen zien we wel weer. De jazzband in de danszaal kreeg na de aanvaring met die ijsberg opdracht om gewoon door te spelen, want de kapitein bleef té lang hopen dat het wel mee zou vallen.
Ik zie het ook om me heen gebeuren: pluk de dag, vandaag genieten. Wie denkt er nog na over de eeuwigheid die volgens sommige gelovigen in het verschiet zou liggen?
Sinds ‘ze in den Haag’ kabinetje spelen, is de Bijbel daar ook niet meer open geweest en je ziet het resultaat: ze lopen allemaal als dollen in het rond te darren: de een roept dit de ander dat, en morgen is het alweer anders. Als de Bijbel buiten spel staat, worden er kapitale fouten gemaakt.
In Nieuw Lekkerland is een straat al een paar jaar onbewoond. De huizen moeten gesloopt worden, maar dat mag niet omdat er vleermuizen in wonen. Intussen zinnen ‘ze in den Haag’ op middelen om asielzoekers het land uit te houden of weg te jagen. Vleermuizen zijn blijkbaar belangrijker dan mensen, toch? Ik zag er eentje in het Brusselse met haar handtas rondbanjeren. O, sorry, dat heet lobbyen. Je schaamt je toch suf voor zo’n mens? De opperharlekijn van het geheel trekt met zijn rechterbeen en dat loopt moeilijk. Toch blijft er een grijns op zijn gezicht en blijft hij handenwringend roepen: “Het komt wel goed!” Net als die kapitein… En wat wordt het uiteindelijk? Nood breekt wetten of wet breekt noden?
De Bijbeltekst hierboven lijkt me duidelijk: we zien het allemaal gebeuren, maar we reageren zoals die kapitein van de Titanic: gewoon doorvaren, net doen of er niets aan de hand is, laat die jazzband maar wat harder spelen.
De tekst voor de prediking kwam uit Lukas 21 vers 28: “Wanneer nu deze dingen beginnen te geschieden, kijk dan omhoog en hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is.” Kijk, dat helpt beter dan die jazzband!
Ik kom nog even terug op die jeugddienst. De jongelui denken vaak: laat Jezus nog maar even wegblijven, ik wil nog dit, ik wil nog dat… Zo denk ik soms ook, maar als je ouder wordt, dan wordt dat minder, en als ik de puinhopen overal zie, denk ik steeds vaker: kom maar Jezus, want beter wordt het niet.
Een buurvrouw had mijn boek ‘In het kielzog van mijn Vader’ geleend. Ze zei: “Het deed me goed, ik hoorde altijd over een God van wraak, maar jij schrijft over een liefdevolle God.”
Ja, hè, hè, God ís liefde, dat wéten we toch? Lees maar na in Johannes 3 vers 16: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”
En dat kabinetje? Och, laat maar, het waait wel over. Ik houd me aan Psalm 118 vers 8: “Het is beter tot de HEERE de toevlucht te nemen dan op de mensen te vertrouwen.”
En ik blijf omhóóg kijken: naar de verlossing, door de Verlosser.
Maranatha, kom maar gauw!