Geloof…
Markus 4 vers 38-40: “En Hij lag in het achterschip te slapen op een hoofdkussen; en zij wekten Hem en zeiden tegen Hem: Meester, bekommert U Zich er niet om dat wij vergaan? En Hij, wakker geworden, bestrafte de wind en zei tegen de zee: Zwijg, wees stil! En de wind ging liggen en er kwam een grote stilte. En Hij zei tegen hen: Waarom bent u zo angstig? Hebt u dan geen geloof?”
Laatst hoorde ik iemand zeggen: “Mijn geloof is niet goed genoeg, want mijn gebeden worden niet verhoord.” Fout, God is beter dan jij denkt! God hóórt alles, maar vérhoort alleen wat goed voor ons is… en dat is méér dan we denken, maar soms ook: mínder dan we denken…
Ik denk aan programma’s als de rijdende rechter en het familiediner, waar ik overigens bewust níet naar kijk: ik wil me niet amuseren met tragedies van medemensen en conflicten die het slechtste in een mens naar boven brengen. Als je de argumenten van de strijdende partijen naast elkaar legt, dan hebben ze op het eerste gezicht beide gelijk, maar… wij hebben allemaal last van diverse tunnelvisies en denken daarmee onbewust het recht aan onze zijde te hebben, want míjn zienswijze is natuurlijk de juiste!
Door tunnelvisie zijn er kerkscheuringen ontstaan, moorden gepleegd, huwelijken op de klippen gelopen, familievetes uitgebroken, woeden er áltijd oorlogen met miljoenen slachtoffers. Eigenlijk ontstaan door één algemene tunnelvisie, één groot misverstand met anderen en vooral met onszelf: ík zie het goed, ík heb gelíjk en jíj zit fout!
Zo zijn we ook geneigd ons eigen geloofsleven vanuit ónze zienswijze en ónze emoties te benaderen: ík wil, ík geloof, ík denk… en God verhoort me niet! Dat is een tunnelvisie!
Als God mens was, zou Hij zich nijdig van ons afkeren en zeggen: “Hoe haal je het n je hoofd! Ík heb gelijk!” Dan zou er weer een vete geboren zijn: God en mens tegenover elkaar, dat komt nooit meer goed!
Het ging zo anders… God werd mens in Zijn Zoon, onze Verlosser. Hij leed als mens, maar vergaf als God: “En Jezus zei: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.” Ja: tunnelvisie! De discipelen waren het in die storm ook een beetje kwijt: “Meester, bekommert U Zich er niet om dat wij vergaan?” Daar klinkt toch wel ongeloof uit, zelfs woede! Jezus had Zich boos om kunnen draaien: “Hebben jullie dan helemaal geen geloof? Zoek het dan maar alleen uit!” En Hij wandelde weg, over de zee. Nee, Jezus was niet alleen mens, maar ook Gods Zoon! Hij loste eerst het probleem op en toen vroeg Hij: “Hebben jullie dan geen geloof?”
Zo komt Jezus ook naar óns toe: “Heb je dan geen geloof?”
Nu kom ik tot de kern van het geloof: we hadden laatst een preek over Zacheüs. Hij klom in een vijgenboom: lekker veilig tussen de bladeren. Maar Jezus zag hem wél en zei tegen hem: “Zacheüs, haast u en kom naar beneden, want heden moet Ik in uw huis verblijven.”
Oei, nu komt Jezus wel héél dichtbij!
Durf ik dat wel? Kan ik dat wel… of toch die tunnelvisie?
Wíl ik dat eigenlijk wel? Ja, toch zeker?
Het is van levensbelang!
Kom uit je boom, van tussen je dichte bladerdak!
Want Jezus moet in jóúw huis zijn!
Markus 9 vers 24: “En meteen riep de vader van het kind onder tranen:
“Ik geloof, HEERE! Kom mijn ongeloof te hulp.”