Morgen…
Ezechiël 27 vers 13 en 14: “Dan zult u weten dat Ik de HEERE ben, als Ik uw graven open en als Ik u uit uw graven doe oprijzen, Mijn volk. Ik zal Mijn Geest in u geven, u zult tot leven komen…”
Zondag is het Eeuwigheidszondag: de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We gedenken dan allen die ons het afgelopen jaar ontvallen zijn, maar vanzelf ook al onze geliefden die we eerder aan de dood moesten afstaan.
Een treurige dag? Ja, natuurlijk: weemoed, pijn, een lege plaats in je hart, een lege plaats aan tafel, een lege plaats in de kerk, een lege plaats op een verjaardag, een lege plaats in bed. De diepe wond bloedt niet meer, maar dat lelijke litteken blíjft bij tijden pijnlijk trekken. Hoe vaak denken we: och, kon je nu maar éven…
Eeuwigheidszondag lijkt op Stille Zaterdag: dan gedenken we dat Jezus begraven was. Maar eigenlijk is Eeuwigheidszondag en Stille Zaterdag het hele jaar door: dat graf, de dood, die lege plek!
Maar via Stille Zaterdag kom je als vanzelf bij de volgende dag: Pasen! De dag van de opstanding! Van Stille zaterdag, of eeuwigheidszondag naar Pasen, de opstanding, is één dag!
Soms lijkt die begrafenis wel duizend jaar geleden. Soms lijkt het of je gisteren nog naast elkaar op de bank zat. In Psalm 90 vers 4 staat: “Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren, wanneer die voorbijgegaan is, of als een wake in de nacht.”
Nú lijkt het of je duizend jaar alleen bent. Als mórgen Jezus komt, dan lijkt het of het een dag geweest is!
Dus houd in gedachten:
mórgen komt Jezus, en dan…
Mórgen:
De geliefden,
ons ontvallen,
kunnen wij maar
moeilijk missen.
Het went nimmer
en blijft pijn doen,
door de tijd niet
uit te wissen.
Heere Jezus
kom toch spoedig
hier terug,
zoals wij hopen.
Want dan gaan voor
wie geloven
de gesloten
graven open!