Topsport…
Hebreeën 11 vers 1-2: “Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog houden op Jezus.”
Wij gingen zondag, zeg maar om persoonlijke redenen, shoppen in een andere kerk. In coronatijd, via internet, gaat dat heel gemakkelijk. Niemand ziet het en de Heilige Geest weet ons toch wel te vinden! We keken niet op een paar kilometer en kwamen terecht bij dominee Bart de Bruin uit Middelburg, een boeiende spreker.
Hij begon de preek met het voorbeeld van een topsporter: vaak van kinds af aan al door zijn ouders gestimuleerd, zet hij alles opzij voor zijn sport. Zoveel uur per dag trainen, geen alcohol, niet met vrienden uitgaan, altijd op tijd naar bed, zichzelf mentaal ontziend, om zijn einddoel bereiken: olympisch kampioen, de wereldtitel: de eerste en de beste!
De tekst hierboven schoot me door dit verhaal te binnen, dat gaat over een wedloop. Het bracht me bij mezelf: hoeveel heb ik over voor mijn ‘topsport’: het geloof, en uiteindelijk het eeuwige leven? Het is heel gemakkelijk om te denken: ik hoef me geen zorgen te maken want Jezus heeft het voor me verdiend. Kijk, dat ís wel zo, maar daar mogen we geen voorschot op nemen! We laten ons gemakkelijk verstrikken door zonde: zie je wel? Het gaat niet, ik kan er net zo goed mee ophouden. “Ho,” zegt Paulus, “laten wij met volharding de wedloop lopen.” Weet je wat ‘volharding betekent? Paulus had geen van Dale bij de hand, ik wel. Volharding is: standvastigheid, vasthoudendheid. Daar gaat veel tijd en energie in zitten. Dan kom je toch wel in de buurt van die topsporter: echt constant heel hard werken! Het verhaaltje van dominee de Bruin klopt, zo moet het dus in de topsport van het geloof! Iets verderop zegt Paulus: “U hebt nog niet tot bloedens toe weerstand geboden in uw strijd tegen de zonde.” Dus we moeten onszelf voor honderd procent geven! Dat betekent ook als supporter langs de kant staan en anderen aanvuren: in vers 15 schrijft Paulus: “Zie erop toe dat niemand achteropraakt in de genade van God…”
Het is niet altijd onwil of luiheid. Soms kúnnen we niet meer, hebben we de kracht en de moed echt niet meer, is het kaarsje bijna op. Voor topsport moet je mentaal ook sterk zijn, maar soms zakt de moed ons in de schoenen. Gaan we die hoofdprijs dan niet halen?
Kijk, dan komt Jezus om de hoek en zegt in Mattheüs 11 vers 28: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent en Ik zal u rust geven.” Dan komt de genade van de Vader over ons, verdiend door de Zoon, onze Heiland! In Johannes 1 vers 17 lees ik: “Want de wet is ons door Mozes gegeven, de genade en de waarheid zijn er door Jezus Christus gekomen.” Wij moeten de wet met hart en ziel proberen na te leven, maar er is alleen redding mogelijk door de genade van Jezus Christus! Het staat in het laatste vers van de Bijbel: “De genade van onze Heere Jezus Christus zij met u allen.”
Was het nou een mooie preek van die dominee de Bruin? Ik zou het echt niet meer weten, ik herinner me alleen nog het verhaaltje van die topsporter. Is dat erg? Is dat zondig? Nee, want God nam me even apart, Hij had een ander appeltje met mij te schillen.
Ook dat is genade,
in mijn geval door de Heilige Geest.