Vakantie 2: Uw woord…
Psalm 119 vers 105: "Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad."
Zie je het voor je? We rijden in een drukke stad en willen over dat groene weggetje naar plaatsje Huppeldepup, maar TomTom stuurt ons via de hoofdweg. Sophie heftig met haar neus in de atlas, ik gespannen achter het stuur: “Op dat bord staat ’Dinges: 27 km’, kom je dan óók op dat groene weggetje? Zeg het dan, ZEG HET DAN! Ja? Te laat, we zijn die zijweg nú voorbij!”
Meestal is vakantie heel leuk, soms is het even iets minder. Is dat in het dagelijks leven ook niet zo? Sommige mensen zeggen dat ze het als volgt beleven: ze hebben een probleem, brengen het in gebed bij God en dan krijgen ze antwoord. Soms heb ik het gevoel dat God me leidt, hoewel ik dat meestal pas achteraf besef, maar hoe vaak is het een strijd: wat nu? Dan wordt het antwoord me niet ingegeven! Of luister ik niet goed?
Toch ís die simpele Bijbeltekst hierboven waar! God leidde ons vanochtend naar een Duitse kerk, Hij wilde ons even een schouderklopje geven en zeggen: “Ik hou van jullie”, lees maar: mijn oog viel in die kerk namelijk op nog zo’n bekende Bijbeltekst, in hout uitgesneden:”Also hat Gott die Welt geliebet, das Er Seinen eingebohrnen Sohn…” Ik zal ermee stoppen voordat ik de Duitse taal te veel schade toebreng. Je hebt vast al door waar het over gaat: Johannes 3 vers 16: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” Dat wilde God zomaar even tegen ons zeggen! Zó simpel ís het! Dit is ook ‘Uw woord’ en wij werden er blij van!
Ken je de heldendaad van Petrus tijdens de storm op het meer, die wat minder stoer afliep? Lees maar na in Mattheüs 14 vers 29: daar wilde Jezus Petrus even een schouderklopje geven en riep eigenlijk: “Ik hou van jou”: “Jezus zei: Kom! Petrus klom uit het schip en liep op het water om bij Jezus te komen…”
Weet je, Sophie had deze column gelezen en ze vond het niks. Dus ik aan het verbouwen en nu is het heel anders geworden! Gek hé? Of…
Dus toch: “Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.”
Wat zei je? Ja, precies: Geest-drift!
Maar niet als ík het wil, Úw wil geschiede, laat dat duidelijk zijn! Dus niet altíjd!
Over dat uitstapje van Petrus gesproken: Er schiet me een kinderliedje te binnen:
“Stap uit je boot, durf op water te lopen.
Vraag God om hulp en de hemel gaat open.
Wees maar niet bang, Hij is altijd bij jou.
In de storm, in de strijd, in een moeilijke tijd:
God is trouw.”
Wat? Ben jij niet zo’n held? Dat hoeft ook niet, je mag twijfelen, je mag zelfs door het ijs zakken, figuurlijk dan natuurlijk, net als Petrus! Dan grijpt Jezus je in je kraag en zegt: “Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?”
Dus toch maar doen: stap uit je boot!
Want God wil jou een schouderklopje geven
en zeggen: Ik hou van jou!
Want zó lief heeft God… jou!
Maar krijg altijd antwoord op al je vragen?
Nee, alleen als Gód het wil! Want Hij weet….