Moe…
Prediker 4 vers 1: “Opnieuw zag ik al de onderdrukking die er onder de zon plaatsvindt. En zie, de tranen van de onderdrukten; zij hadden echter geen trooster. Aan de kant van hun onderdrukkers was macht, zij daarentegen hadden geen trooster.”
Er valt me al wat langere tijd iets op: een heleboel leeftijdgenoten en zelfs nog ouderen dan wij kopen of zoeken ineens een vrijstaande bungalow of een groot huis met drie verdiepingen, terwijl de kinderen al lang de deur uit zijn. Ik zie die trend steeds vaker in onze omgeving: “We willen nog één keer…” Ik vraag me verbaasd af hoe dat toch komt. Een late midlifecrisis of is dit een nieuw fenomeen: een ‘endlifecrisis’? Ik denk dan: waar begin je nog aan, ga lekker op je gemak van je pensioen genieten, zolang het nog kan! Als er één van de twee alleen overblijft, en dat moet je toch verwachten, dan zit je daar in je eentje in een kast van een huis te kijken. Ik zie zoveel onrust om me heen: we willen nog dit, we willen nog dat, voordat… Het wordt zo krampachtig: we móeten nog dit, we móeten nog dat, we móeten een nieuw huis, we móeten nodig op vakantie, voordat…
Ik dacht aan de ex-band Doe Maar: “We moeten nog… voordat de bom valt!” Je kan ook zingen: “Voordat ik doodga”: “Carrière maken, voordat ik doodga, werken aan mijn toekomst, voordat ik doodga, ahoei”
Prediker 1 vers 8””Alle dingen zijn zo vermoeiend, dat niemand het kan uitspreken. Het oog wordt niet verzadigd van zien, het oor wordt niet vol van horen.”
Wij wilden het een jaar of acht geleden gemakkelijker krijgen. In eerste instantie vanwege mijn rug. Toen we eindelijk, aan het eind van de crisis in de huizenmarkt, ons huis verkochten, was mijn rug genezen, maar toch was die knop om en bleef om: dus toch naar een flat: zonder trap en zonder tuin, lekker gemakkelijk, en… we genieten er dagelijks van!
Prediker 4 vers 6: “Een hand vol rust is beter dan beide vuisten vol zwoegen en najagen van wind.” Hoe meer ik in dat wonderlijke Bijbelboek Prediker lees, hoe meer ik ervan ga houden. Er komt een woord bij me bovendrijven dat in heel de Bijbel niet voorkomt: relativeren. Wat is belangrijk en wat niet? Ik was ooit op bezoek bij een echtpaar waarvan de vrouw een borstamputatie moest ondergaan. We kwamen samen tot de slotsom dat er in Psalm 121 een belangrijke zin staat, die ons een heleboel andere besognes leert relativeren: “De HEERE zal u bewaren voor alle kwaad, uw ziel zal Hij bewaren.” We mochten met geopende Bijbel ontdekken dat de afloop van die ernstige ziekte níet het belangrijkste was.
Vanochtend in de kerk lazen we onder andere, en ik geloof niet in toeval, Kolossenzen 3 vers 1 en 2: “Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn…”
Het moet er één keer uit, de Staten- of de NBG-vertaling: “IJdelheid der ijdelheden!”
Waar maken we ons druk over, waar worden wij zo moe van, net als Prediker?
Ik denk aan Mattheüs 11 vers 28-30: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel…”
Goede God, leer mij werken aan mijn toekomst,
de échte, definitieve toekomst.
voordat de bom valt…