Verjaarscadeau…
Paulus in 1 Korinthe 12 vers 7: “En opdat ik mij door het allesovertreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen, is mij een doorn in het vlees gegeven, een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet zou verheffen.”
De Bijbeltekst hierboven is moeilijk, héél moeilijk! Toch is het waar! Ik héb een splinter in mijn vlees: neiging tot depressie, maar als God net als tegen Paulus zegt: “Mijn genade is u genoeg”, dan geeft het mij op dat moment géén troost! Hoewel ik wéét dat genade het belangrijkst in ons leven is, denk ik op dat moment: oké die genade, maar daar heb ik nú niks aan! We moeten met deze Bijbeltekst niet aankomen als iemand in de sores zit! Kom ook nooit met ‘troostrijke’ woorden zoals: “Het is vast ergens goed voor”, of “Het komt wel goed” of dat gedicht van die voetstappen. Daar kun je véél schade mee aanrichten! De aangesprokene denkt: ik snap het niet, dit geldt niet voor mij!
Toen ik een kind van twee, drie, vier jaar was, riep mijn moeder soms: “Hou nou alsjeblief je mond eens een poosje!” Ze werd er soms gek van, zó veel ik toen praatte! Ik ken mezelf zo niet eens, laat staan iemand anders. Oké, ik ben nu wel een beetje hyper, ik weet niet of het zo blijft, maar ik draag nu mijn hart op de tong!
Ooit schreef iemand die me na aan het hart ligt mij: “Stille genieter, stille verdrieter.” Zo was ik, hoe is het mogelijk! Ik ben er zelf zó vol van dat ik het niet kan verzwijgen. Het is ook een gevolg van die ‘doorn in mijn vlees’. Ik heb daar zó veel van geleerd!
Weet je het nog? De ommekeer kwam toen ik dat gedicht over ons 25-jarig huwelijk ‘moest’ voorlezen op Klokradio’. Die uitzending was op Sophie haar verjaardag. Normaal doen we dit live. Ik ‘kon niet’ omdat Sophie jarig was. We zouden het daarom een week eerder opnemen. Doordat we corona hadden ‘móest het’ toch op haar verjaardag. Sophie luisterde en hoorde de emotie in mijn stem: het mooiste cadeau dat ze ooit op haar verjaardag kreeg: Hoe prachtig zorgde onze God voor ons!
Kijk eens naar het volgende gedichtje:
Kijk
De bril van je ziel
is beslagen.
Gooi’ m af
en je blik
wordt weer vrij!
Zie op God,
ga je naasten behagen
en lééf,
dan komt Jezus nabij!
Dit schreef ik jaren geleden voor de vrouwenkring. Nu komt het als een boemerang bij mij terug, maar ook naar jou!
Jesaja 62 vers 1: “Omwille van Sion zal ik niet zwijgen…”
Een rare Bijbeltekst, wat moet je ermee?
Nú weet ik het!
God heeft het mij door de dalen heen geleerd,
tja, door die doorn in mijn vlees, dat wel.
Maar we kregen het móóiste verjaarscadeau!
God is goed!