Goede voornemens…
2 Petrus 3 vers 8 en 9: "Maar laat vooral dit u niet ontgaan, geliefden, dat één dag bij de Heere is als duizend jaar en duizend jaar als één dag. De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.”
Galaten 55 vers 1: “Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft, en laat u niet weer met een juk van slavernij belasten.”
Ik hoorde op Nieuwjaarsochtend een overdenking van Jurrien ten Brinke. Een sympathieke man die aanstekelijk spreekt en steeds met goede ideeën komt! Nee, ik ga vast geen plagiaat plegen, ik ben het meeste alweer vergeten, dat gaat helaas zo bij mij. Als er eens iemand opmerkt: “mooie preek, hè, zondag?”, dan slaat de schrik om mijn hart: waar ging het ook alweer over? Dan weet ik het niet, op maandag al niet meer! Soms waag ik de gok en zeg: “Jazeker…”, in de hoop dat het me in het vervolg van het gesprek weer te binnen schiet, maar dat is wel bloedlink! Toch blijft de essentie van de preek wel hangen, hoor!
Hij had het over goede voornemens: wat moeten we en wat leggen we onszelf op? Nou, we móeten maar één ding: we móeten helemaal niets, want we mógen! Jurrien had het over de Tien Geboden: daarin staat wat we moeten en wat we niet mogen, maar het begint met: “Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit het land Egypte, uit het slavenhuis, geleid heeft.” Dus wij zijn vrij! Geen slaven van de zonde, niet gevangen in het kwaad, maar bevrijd uit het slavenhuis door het lijden en sterven van onze Heere en Heiland! Hij heeft ons vrijgemaakt!
Nu de praktijk: een nieuw jaar, bekering, goede voornemens: prachtig allemaal, maar op twee januari ontdekken we al dat het weer niets wordt! We doen ons best, de eerste paar uren van het nieuwe jaar ons stinkende best, maar het helpt niet!
Tja, “in zonden ontvangen en geboren”, dat kán niets worden, toch?
Ik zal het even oplepelen uit het doopformulier: “Daarom rust Gods toorn op ons zodat wij in het rijk van God niet kunnen komen, of wij moeten opnieuw geboren worden. Dit leert ons de onderdompeling in en de besprenkeling met het water.”
Jesaja 49 vers 14-16: “Sion zegt echter: De HEERE heeft mij verlaten, de Heere heeft mij vergeten. Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, zich niet ontfermen over het kind van haar schoot? Zelfs al zouden die het vergeten, Ík God) zal u niet vergeten. Zie, Ik heb u in beide handpalmen gegraveerd.”
Nu de Bijbeltekst hierboven: “…één dag bij de Heere is als duizend jaar en duizend jaar als één dag.”: God viert Kerstfeest met ons als Híj het wil en dat hoeft niet op 25 en 26 december te zijn! “Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.” God viert Kerst als Híj het wil en als wíj ervoor open staan! God heeft geduld met óns, maar wíj meestal niet met Hem!
Daarom: heb geduld en wacht op Zíjn tijd, God weet wanneer wíj ervoor open staan!
“De Heer heeft mij gezien en onverwacht
ben ik opnieuw geboren en getogen.
Hij heeft mijn licht ontstoken in de nacht,
gaf mij een levend hart en nieuwe ogen.
Zo komt Hij steeds met stille overmacht
en zo neemt Hij voor lief mijn onvermogen.”
Er is zóveel moois met ons gebeurd: wordt vervolgd… GODDANK