De mens wikt…
Lukas 2 vers 1a: “En het geschiedde in die dagen dat er een bevel uitging van keizer Augustus…”
Wist je dat de Heilige Geest ook op internet actief is? Ik wilde iets met het gezegde ‘de mens wikt, God beschikt’ en neusde wat op internet. Toen kwam ik terecht bij de ons zo bekende woorden uit het Lukasevangelie! Weet je waarom? Keizer Augustus was een machtige heerser die de boel in zijn enorme rijk goed onder controle had. Toch was hij minder machtig dan hij zelf dacht, want hij hield geen rekening met God. Keizer Augustus was machtig, maar onze God is álmachtig en Hij was bezig met Zijn plan voor onze Verlosser en daar werkte die keizer onbewust aan mee. Hij had er geen flauw benul van dat hij een piepklein radertje was in Gods immense uurwerk, dat altijd de juiste tijd aangeeft! De voorspelling staat al in Micha 5 vers 1: “En u, Bethlehem-Efratha, al bent u klein onder de duizenden van Juda, uit u zal Mij voortkomen Die de Heerser zal zijn in Israël.”
Zo heeft God ook ons leven al uitgestippeld en zijn wij ook een radertje in Zijn grote plan, al snappen we lang niet altijd Zijn bedoeling. En dat is weleens moeilijk, soms heel moeilijk.
Ik dacht aan een trambestuurder: eigenlijk een gekke naam, want hij bestuurt helemaal niets! De tram volgt de weg die al lang tevoren vastgelegd is! Ik heb het even uitgezocht: ook bij wissels stuurt de trambestuurder niet: die gaan automatisch in de juiste stand staan voor de vooraf bepaalde route. Zo zijn wij soms bezorgd als er een wissel nadert: niet doen! Vertrouw op de Grote Bestuurder, Die allang weet hoe je verder moet!
We zijn vaak krampachtig bezig ons leven te besturen, bang dat we de verkeerde kant op gaan. Of we kijken achterom en vrezen dat we een wissel fout genomen hebben. Vertrouw op God! Hij bepaalt onze route en ziet over de bergen heen de horizon waar wij nog geen zicht op hebben! Mag ik het met een Bijbeltekst bevestigen? In Spreuken 16 vers 9 staat: “Het hart van een mens overdenkt zijn weg, maar de Heere bestuurt zijn voetstappen.” Zie je het nou? Niet tobben of het wel goed gaat, maar je aan God overgeven!
Zondagochtend liet ‘onze’ technicus in de kerk voor de kerkdienst een stukje ‘Nederland zingt’ zien en horen. Daarin werd gezongen: “Heer U bent mijn leven, de grond waarop ik sta.” Ik vind dat een prachtig lied: mooie tekst én melodie, eigenlijk een geloofsbelijdenis.
God bracht ons bijeen via duizend wegen. Wij allen hebben ons unieke verhaal dat van toevalligheden aan elkaar lijkt te hangen, maar het zijn allemaal delen van Gods grote plan met elk van ons! Zo leidt Hij ons verder via duizend wegen, of eigenlijk via één weg, dé Weg.
Heer, U bent mijn leven de grond waarop ik sta
Heer, U bent mijn weg de waarheid die mij leidt
U woord is het pad, de weg waarop ik ga
Zolang U mij adem geeft, zo lang als ik besta
Ik zou niet meer vrezen, want U bent bij mij
Heer, ik bid U, blijf mij nabij.
Zoek nu dat lied op internet: Op toonhoogte lied 150. De moeite om te lezen of te horen!
Mee te zingen?
Maar op z’n minst te beamen!