Vertrouwen…
Lucas 18 vers 1: “En Hij sprak ook een gelijkenis tot hen met het oog daarop dat men altijd moet bidden en niet de moed verliezen.”
‘Uw wil geschiede’: een moeilijk onderwerp: de lastigste zin uit het gebed dat Jezus ons leerde. Hoe vaak bidden we dit gedachteloos, uit gewoonte, automatisch. Toch beseffen we regelmatig wat dit écht inhoudt, want regelmatig moeten we ervaren: míjn wil geschiede níet!
Ik kan nog steeds weinig prikkels verdragen, mijn concentratie is nog niet wat het geweest is. Ik bid niet zo vaak meer om genezing, want het is blijkbaar niet Gods bedoeling dat mijn gebed verhoord wordt. Fout? Misschien wel.
Ik ken een echtpaar dat dolgraag kinderen wilde, maar ze kwamen niet. Ik weet zeker dat ze er vaak om gebeden hebben. Ze kwamen in het medisch circuit terecht van onderzoeken en dergelijke. Na verloop van tijd ging dit zo ver dat ze besloten ermee te stoppen: het was blijkbaar niet Gods bedoeling dat ze kinderen kregen. Toen ze rond de 12 1/2 jaar getrouwd waren kregen ze geheel spontaan twee gezonde kinderen achter elkaar! Ik denk aan vers 7 van dit Bijbelstukje: “Zal God dan geen recht doen aan Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, ook wanneer Hij lang wacht om hen te hulp te komen?” Misschien hadden ze er niet meer voor gebeden, dat weet ik niet, maar God verhoorde hen uiteindelijk toch! Vergeet niet: er zijn onverhoorde gebeden, maar ook ongebeden verhoren!
Toch moeten we blíjven bidden! In de Bijbel staat twaalf keer ‘God liet Zich verbidden’ Het mooiste voorbeeld vond ik in Genesis 25 vers 21: “Izak bad vurig tot de HEERE in het bijzijn van zijn vrouw, want zij was onvruchtbaar. En de HEERE liet Zich door hem verbidden, zodat Rebekka, zijn vrouw, zwanger werd.” In Romeinen 12 vers 12 lees ik: “Verblijd u in de hoop. Wees geduldig in de verdrukking. Volhard in het gebed.”
In Lukas 11 vers 9 staat: “Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden.” Houdt dit in dat God ons alles geeft wat we vragen? Nee! Om maar even in deze tijd van het jaar te blijven: God is geen sinterklaas! God geeft wat uiteindelijk het beste voor ons is! Wat? Dat weten we niet. Wanneer? Dat weten we ook niet, we moeten op God vertrouwen! Simpel toch? Nee dus, helemaal niet simpel! Ten eerste zijn we te ongeduldig, ten tweede hebben we te weinig vertrouwen.
Ik dacht al eerder aan wat Paulus schreef in 2 Korinthe 12 vers 7-9: “En opdat ik mij door het allesovertreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen, is mij een doorn in het vlees gegeven, een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan, opdat ik mij niet zou verheffen. Hierover heb ik de Heere driemaal gesmeekt dat hij van mij weg zou gaan. Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.”
Is dit het antwoord op mijn vragen? Moet ik nou wel of niet blijven bidden om genezing? Dat weet ik niet, Paulus was ook maar een mens van vlees en bloed, die ook fouten beging.
Het antwoord staat in Jesaja 64 vers 8: “Maar nu, HEERE, U bent onze Vader! Wij zijn het leem en U bent onze Pottenbakker: wij zijn allen het werk van Uw handen.” God is ons aan het kneden en vormen, ons hele leven lang, voor later. Nu nog geloven én vertrouwen!
Ik denk aan Markus 9 vers 24: “En meteen riep de vader van het kind onder tranen: Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp.”
Dáár moeten we zonder ophouden om bidden!