Dankbaarheid…
Kolossenzen 3 vers 15: “En laat de vrede van God heersen in uw harten, waartoe u ook in één lichaam geroepen bent; en wees dankbaar.”
Deze Bijbeltekst heb ik van onze wijkpredikant gepikt, toen hij ons opriep om vooral naar de dankdienst te gaan. Reeds aan de ontbijttafel werd ik getriggerd door een wervende tekst op het margarinekuipje: “Plus Bewust light bevat 33% minder vet dan reguliere bewust smeerbare vetproducten…” Dit is genoeg, de rest van die onzin zal ik je besparen. Er staat eigenlijk helemaal niets: 33% minder dan wat? Ze bedoelen: de concurrent, maar dat mogen ze niet op de verpakking afdrukken. Veel ‘huisvrouwen’, ik zet het maar tussen aanhalingstekens, anders krijg ik minstens een dozijn processen aan mijn broek, trappen erin en denken: hé, dit is een derde gezonder dan die andere, die neem ik maar.
Ik zag een paar minuten van een vreselijk programma, het heet ‘House for Sale’. De eigenaar van een villa met verwarmd zwembad en Ferrari bood het boeltje te koop aan voor anderhalf miljoen euro. Hij sprak niet zonder enige trots: “Ik ben tevreden, ik heb er hard voor gewerkt.” Ik dacht: ach, wat kan die man diep vallen! Als je ‘tevreden’ bent wil je blijkbaar meer, dat toonde die man, want hij ging nog rianter wonen. Als je dankbaar bent daarentegen, ben je je ervan bewust dat je iets gekrégen hebt en heb je genoeg, je verlangt niet meer!
Zijn wij tevreden of dankbaar? De reclamemensen hopen van niet! Er worden kapitalen uitgetrokken om ons uit de tent te lokken! Ik herinner mij een reclame, ja weer over halvarine: twee jongedames stapten met zelfverzekerde tred over het scherm. Twee vriendinnen? Nee, moeder en dochter! De moeder smeerde natuurlijk juist die halvarine op haar brood! Doorzichtig? Prijzen van STER-reclame op tv vanaf 40.000 euro. Dat wordt blijkbaar terugverdiend, wij trappen er kennelijk in!
Hoeveel reclamespots krijgen wij gemiddeld per dag op allerlei schermpjes te zien? Enig idee? Meer dan 350 per dag! En wij worden er onbewust door geïndoctrineerd! Ik wijs op 1 Petrus 5 vers 8: “Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden.”
Gevolg: we gaan geloven in een schijnwereld: we worden óntevreden en willen méér: een mooiere, liefst jongere vrouw, een dikkere Mercedes, een groter huis, een strak gezicht, een kop met haar, noem maar op! Ik zie overal chagrijnige gezichten en hoor ontevreden geluiden van ondankbare individuen! “De koopkracht gaat achteruit, de benzine is te duur, de pensioenen stijgen te weinig…” zal ik maar ophouden met deze klaagzang? Ik las ooit in een interview met een Peruaanse jongeman die hier studeerde: “Wij hebben bijna niets en zijn dankbaar voor alles wat we krijgen. Jullie hebben alles en klagen onophoudelijk!” Conclusie: wij lijken wel een stelletje verwende pubers, wij zijn ondankbare honden! Zullen wij het nu eens anders gaan doen?
Hierboven staat ‘dankbaarheid’, prima maar weet je wat nog beter is? ‘Vrede’. Nee, niet in de trant van: daar heb ik wel vrede mee, dat is toch weer ‘tevreden’, daar komt dat vervelende woordje ‘maar’ vaak achter: ik heb er wel vrede mee, maar… bij échte vrede mag je ook je verlangens bekend maken. Nee, geen dure villa, geen Ferrari, geen strakke huid, maar de vrede van God. Lees maar:
Filippenzen 4 vers 6 en 7: “Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”
Kijk, dat bedoel ik! Doen?