Vakantie 6: Vrede…
Psalm 139 vers 7: “Waar kan ik Uw Geest ontgaan, waar Uw aangezicht ontvluchten?”
Had ik het laatst niet over deze Psalm, dat God altijd bij je blijft, waar je ook gaat of staat? Ik heb nu sluitend bewijs dat die Bijbelse woorden kloppen!
We waren in een onbeduidend Frans plaatsje, ik weet de naam al niet eens meer, maar die vergeet ik altijd. Er stond een mooie kerk en dan gaan we altijd even naar binnen. In Frankrijk kan dat, daar zijn de kerkdeuren altijd voor je geopend en heeft God, zoals altijd, tijd voor je… als wíj Hem de tijd géven! Ik las ooit in een Frans kerkje vrij vertaald: “Zet je telefoon uit, dan neemt God contact met je op.” Dat was me uit het hart gegrepen! Er was in de kerk die we nu bezochten mooie muziek te horen en we gingen even zitten. Heerlijk, die stille rust, die koelte, in zo’n serene omgeving. In een ruimte waar God al eeuwenlang gezocht wordt lijkt Hij Zich gemakkelijker te laten vinden, maar dat zal wel tussen onze oren zitten want God laat Zich overal vinden! Hier ook, want weetje wat we hoorden? In het Hollands: “Jezus, Verlosser, Zoon van de Vader, geef ons heden Uw vrede.” En een favoriete hit van Sela, dus ook in het Nederlands: “Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft.” In een Franse kerk, 805 kilometer van huis, dat heb ik op de Tomtom nagekeken! Het wonder geschiedde niet eens in een toeristische stad, waar drommen buitenlandse toeristen doorheen struinen! Ze hebben daar blijkbaar een pastoor of evangelisatieouderling die zo ges is dat hij een paar argeloze toeristen weet te strikken, maar uiteindelijk was het natuurlijk God zelf, die het tafereel met genoegen aangekeken zal hebben! Wij waren er behoorlijk door geraakt, wat zeg ik? Ik zat als aan mijn rieten zitting vastgenageld! Volgens Sophie zijn dit beide Thaiséliederen. Bij nader inzien waren we maar 25 kilometer van de plaats Thaisé verwijderd.
Er gebeurde eigenlijk nog een wonder: ik schreef dat ik de zondagmiddag voor de vakantie mijn laatste zegen voor weken ontving. Nee dus, we kregen een toegift, een extra zegen, in deze kerk!
Ik haal die officiële zegen er maar even bij uit Numeri 6 vers 24-26, dat vind ik persoonlijk de mooiste, eerlijk gezegd vanwege die vrede. Dat is het belangrijkste in ons leven: als we vrede hebben, dan is álles goed met ons, tussen mij en jou, tussen mij en U! Als de dominee aan het eind van de kerkdienst met deze zegen met ‘vrede’ begint dan denk ik: yes!
Het is al de zoveelste keer, maar ik schrijf het toch weer eens op: de zegen die ik honderden keren van dominee N. Kleermaker uit Rotterdam hoorde, én ontving. Ook voor jou: op vakantie, thuis, in het ziekenhuis, in het verpleegtehuis, waar dan ook, hoe dan ook, hij bedoelde, nee, God bedoelt ook jouw in je eigen situatie:
“Ontvangt nu dan de zegen, voor uzelf, maar ook voor ál de uwen, in ál hun omstandigheden, waar ze ook zijn:
De HEERE zegene u Hij en behoede u!
De HEERE doe Zijn aanschijn over u lichten
en zij u genadig!
De HEERE verheffe Zij aangezicht over U
en geve u vrede!”