Pinksteren…
Handelingen 2 vers 7a: “En zij waren allen buiten zichzelf en verwonderden zich…”
Wat is Pinksteren eigenlijk en wat betekent het voor ons? Ik herinner me uit mijn kinderjaren dat ik weleens teleurgesteld was over Pinksteren: mijn vader las na het eten dat wonderlijke verhaal uit Handelingen twee, maar bij ons gebeurde er niets! Niks windvlagen, niks tongen van vuur! Zondag niet, maandag niet en toen de dinsdag was aangebroken gingen we weer over tot de orde van de dag! Ik had geen Pinksteren beleefd!
Het heeft best lang geduurd voordat ik het snapte. Mijn idee erover was: Pinksteren, de uitstorting van de Heilige Geest, gebeurde tóen, nú gedenken we die gebeurtenis alleen, precies zoals Kerst en Pasen. Dat is ook wel zo, maar Pinksteren betekent toch meer.
Ik hoorde minstens vijftig jaar geleden hoe het écht zit: die dominee vergeleek de eerste Pinksterdag uit de Bijbel met de waterval van Schaffhausen: het water stort dáár met donderend geweld naar beneden. Híer zien we het water in de Noord rustig voorbij kabbelen, maar het is wel dezelfde hoeveelheid water die langskomt!
Na die preek wíst ik het, maar ik had het nog niet ervaren. Ik ontdekte het pas echt in de periode toen ik wijkouderling was. Pastoraal werk kan moeilijk zijn, denk bijvoorbeeld aan een ernstige ziekte, een sterfgeval of een echtscheiding, maar ik leerde: hoe meer ik tegen een bezoek opzag, hoe gemakkelijker het ging! En dat was de Heilige Geest!
Ik denk aan een pastoraal gesprek van jaren geleden met een slachtoffer van een echtscheiding. Voor de duidelijkheid: bij een echtscheiding zijn er uiteindelijk altijd minstens twee slachtoffers! We kregen heel wat ellende over ons heen en nadat het meeste was besproken en de ergste druk van de ketel was, vroeg ik of ik wat uit de Bijbel mocht lezen. Ik heb toen gezegd: “Ik heb alles van je aangehoord en nu kan ik maar één stukje uit die dikke Bijbel lezen, want ik hoor het door heel je verhaal heen: Psalm 23: “De Heere is mijn Herder, mij ontbreekt niets.” Een gevaarlijke Psalm bij iemand die zo in de ellende zit? Meestal wel, maar die avond beslist niet en dat voelde ik. We mochten ontdekken dat God er juist tóen was en Zich overduidelijk openbaarde! Ze huilde zo tijdens het lezen van die Psalm en mijn stem klonk niet altijd even vast, zo nadrukkelijk was God aanwezig! Dat was de Heilige Geest!
Als je omkijkt in je leven, zie je Gods leiding duidelijk terug: hoe weinig beslissingen nemen we eigenlijk zelf? Ik noemde al eerder ons geweten: ingegeven door de Heilige Geest!
Kijk: dat is allemaal Pinksteren: de Heilige Geest bemoeit Zich overal mee.
Ik heb het als volgt samengevat:
Zoals die eerste Pinksterdag
de Geest Zich openbaarde,
met wind en vuur en overmacht
Zich stortte op de aarde,
zo krachtig lijkt Hij nu niet meer,
maar schijn bedriegt ons, weet je,
De Geest komt nu niet in één keer,
maar elke dag een beetje…