Hemelvaart…
Marcus 12 vers 25b: ”…als engelen in de hemelen.”
In Marcus 12 vers 18-27 proberen de Sadduceeën, die niet in de opstanding geloven, Jezus erin te laten lopen: “Als een vrouw zeven echtgenoten overleeft, wie zal dan in de hemel haar man zijn?” Het antwoord van Jezus is kort en krachtig: “Wanneer zij uit de doden opgestaan zijn, trouwen ze niet, maar zijn ze als engelen in de hemelen.” Hier schrok ik even van: wat moet ik in de hemel beginnen zonder mijn geliefde echtgenote, mijn trouwe levensgezel? Maar dat is te kort door de bocht, er staat niet dat we elkaar niet meer terugzien. Het is daar anders, zo anders dat wij het nu nog niet kunnen begrijpen.
Zo denken wij soms ook verkeerd over de hemelvaart van Jezus: waarom is Hij niet bij ons gebleven? Ook een foute gedachte. Jezus is na Zijn opstanding een paar keer min of meer lijfelijk verschenen, maar Hij was daarbij anders, zo anders dat de discipelen het niet konden begrijpen. Toen Jezus verscheen, was Hij namelijk aan de andere kant van de dood en daar kunnen wij ons geen voorstelling van maken.
De Bijbel spreekt over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Johannes laat in Openbaring weten dat hij even om het hoekje mocht kijken. Om eerlijk te zijn snap ik weinig van dat hele boek Openbaring! Ik zou zeggen: dat is niet erg, want hoe het precies zal zijn, dat kunnen wij toch niet bevatten, dat gaat ons voorstellingsvermogen te boven.
Er zijn een paar voorbeelden in de Bijbel van mensen die God gezien hebben, maar eigenlijk was het licht te fel, Gods aangezicht te heftig voor ons stervelingen: Mozes bedekte zijn gezicht want hij was bevreesd om God aan te kijken. (Ex. 3 vs. 6b) Paulus, toen nog Saulus geheten, was drie dagen blind, toen hij Jezus gezien had. (Hand. 9 vs. 9) Wij zijn pas in staat God te aanschouwen als we ook door de dood heen gegaan zijn.
Met Pasen zongen we: “Een heerlijk morgenlicht breekt aan, de Zoon van God is opgestaan!” Als op een vroege zomerochtend het eerste morgenlicht aanbreekt en de merels hun wondermooie lied zingen, dan kan dit een prachtig schouwspel opleveren. Voordat de zon echter een handbreedte boven de horizon staat, moeten we onze blik afwenden, anders zouden we net zo verblind worden als Paulus. Zo is het ook met God en de opgestane Jezus: Wij zouden het nu nog niet kunnen verdragen!
En vergeet niet het belangrijkste van Jezus’ hemelvaart: In Johannes 14 vers 2 zegt Jezus: “In het huis van mijn Vader zijn vele woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken.”
Dus eens, voorbij de dood, kunnen we Zijn aangezicht zien,
Zijn heerlijkheid aanschouwen, als engelen in de hemel
en hoe dan ook: in gemeenschap met God en met elkaar!
Hoe? Dat gaan we dan pas begrijpen,
maar het wordt onvoorstelbaar mooi:
als engelen in de hemel!